noun · masculinesecond declension
sexvir
sexvir m (genitive sexvirī)
Classical[ˈsɛks.wɪr]Ecclesiastical[ˈsɛɡz.vir]
Meaning
- masculinesexvir
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sexvir | sexvirī sēvirī |
| genitive | sexvirī sēvirī | sexvirōrum sēvirōrum |
| dative | sexvirō sēvirō | sexvirīs sēvirīs |
| accusative | sexvirum sēvirum | sexvirōs sēvirōs |
| ablative | sexvirō sēvirō | sexvirīs sēvirīs |
| vocative | sexvir | sexvirī sēvirī |
sexvir, v. sevir.
Origins
- Proto-Indo-European*swéḱs
- Proto-Italic*seks
- Latinsexvir
Proto-Indo-European *weyh₁-? Proto-Indo-European *wiHrós Proto-Italic *wiros Latin vir Latin sexvir From sex (“six”) + vir (“man”).
In English words that came into English from sexvir
- sexviratesexvirātus