LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
numeralfirst/second-declension numeral

sextus1

sextus (feminine sexta, neuter sextum)
Classical[ˈsɛk.stʊs]Ecclesiastical[ˈsɛk.stus]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. numeralsixth

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesextussextasextum
genitivesextīsextaesextī
dativesextōsextaesextō
accusativesextumsextamsextum
ablativesextōsextāsextō
vocativesextesextasextum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesextīsextaesexta
genitivesextōrumsextārumsextōrum
dativesextīssextīssextīs
accusativesextōssextāssexta
ablativesextīssextīssextīs
vocativesextīsextaesexta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

sextum (Pis. 9. 20), septimum consul
consul for the sixth, seventh time.
quinque annos or sextum (iam) annum abest
he has been absent five years.
quinque anni sunt or sextus annus est, cum te non vidi
I have not seen you for five years.

sextus, a, um,
I. num. ord. adj. [sex], the sixth, Plaut. Ps. 4, 2, 5: sextus ab urbe lapis, Ov. F. 2, 682: sextus decimus ab Hercule, Vell. 1, 6, 5: hic annus sextus, postquam ei rei operam damus, Plaut. Men. 2, 1, 9; id. Most. 4, 2, 41: sexto decimo anno, Cic. Rep. 2, 33, 57: sextus locus est, etc., id. Inv. 1, 53, 102: sextus decimus (locus), id. ib. 1, 56, 109; Tac. A. 1, 17: sexta decima legio, id. ib. 1, 37 al.: sexta decima (sc. hora), Mart. Cap. 6, § 696; for which also, in one word: post sextumdecimum annum, the sixteenth, Liv. 30, 19: abdicat die sextodecimo, id. 4, 34: sextodecimo Calendas Jan., Col. 11, 2, 94.—In gram.: sextus casus, the ablative case, Quint. 1, 4, 26.—
B. Advv.
1. sextum, for the sixth time: in M. Catonis quartā Origine ita perscriptum est: Carthaginienses sextum de foedere decessere. Id verbum significat, quinquies ante eos fecisse contra foedus, et tum sextum, Gell. 10, 1, 10: sextum consul, Cic. Pis. 9, 20.—*
2. sextō, six times: lavit ad diem septimo aestate vel sexto, Treb. Gall. 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*swéḱs
  2. Proto-Indo-European*swéḱstos
  3. Proto-Italic*sekstos
  4. Latinsextus

Inherited from Proto-Italic *sekstos.

Descendants
  • Englishsexto
  • Englishsextate
  • Catalansesta
  • Italiansesto
  • Portuguesesexto
  • Portuguesesesta
  • Spanishsexto
  • Spanishsesma
  • Spanishsiesta
  • Emiliansèst
proper noun · masculinesecond declension
Sextus2
Sextus m (genitive Sextī)
Classical[ˈsɛk.stʊs]Ecclesiastical[ˈsɛk.stus]

Meaning

  1. masculinea masculine praenomen, particularly popular in Gaul. (Occasionally also found as a cognomen.) In particular
  2. masculineSextus Pompeius (a Roman general from the late Republic)
    Sextum autem nūntiant cum ūnā sōlum legiōne fuisse ad CarthāginemThe messengers further report that Sextus had been at Carthage with only one legion106 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistuale ad Atticum 16.4.2.1

Declension

declension
formsingularplural
nominativeSextusSextī
genitiveSextīSextōrum
dativeSextōSextīs
accusativeSextumSextōs
ablativeSextōSextīs
vocativeSexteSextī

Sextus (abbrev. Sex.), i, m.,
I. a Roman proper name.—
1. Sex. Roscius Amerinus, Cic. Rosc. Am. 6, 15.—
2. Sex. Pompeius, Cic. Att. 12, 37, 4.—In a play upon 1. sextus, Quint. 6, 3, 86; v. annalis fin.

Origins

From sextus, probably originally referring to the month of birth, sextīlis (“August”), rather than to birth order.

Descendants
  • Ancient GreekΣέξτος

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does sextus mean in Latin?
sextus, a numeral, means “sixth”.
How do you pronounce sextus?
In classical Latin, [ˈsɛk.stʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɛk.stus].
Where does sextus come from?
Proto-Indo-European *swéḱs → Proto-Indo-European *swéḱstos → Proto-Italic *sekstos → Latin sextus.