adjectivefirst/second-declension adjective
serēnificus
serēnificus (feminine serēnifica, neuter serēnificum)
Classical[sɛ.reːˈnɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[se.reˈniː.fi.kus]
Meaning
- adjectiveclear, fair, cleared up
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | serēnificus | serēnifica | serēnificum |
| genitive | serēnificī | serēnificae | serēnificī |
| dative | serēnificō | serēnificae | serēnificō |
| accusative | serēnificum | serēnificam | serēnificum |
| ablative | serēnificō | serēnificā | serēnificō |
| vocative | serēnifice | serēnifica | serēnificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | serēnificī | serēnificae | serēnifica |
| genitive | serēnificōrum | serēnificārum | serēnificōrum |
| dative | serēnificīs | serēnificīs | serēnificīs |
| accusative | serēnificōs | serēnificās | serēnifica |
| ablative | serēnificīs | serēnificīs | serēnificīs |
| vocative | serēnificī | serēnificae | serēnifica |
sĕrēnĭfĭcus, a, um, adj. serenusfacio,
I. cleared up, clear, serene: COELO, Inscr. Orell. 855 (of the time of the emperor Antoninus Pius).
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin serēnificus From serēnus (“serene”) + faciō (“to make, to do”).