LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

sepultūra

sepultūra f (genitive sepultūrae)
Classical[sɛ.pʊɫˈtuː.ra]Ecclesiastical[se.pulˈtuː.ra]

Meaning

  1. A burial, funeral, interment, a sepulchering
    4th century, St Jerome, Vulgate, Tobit 2:10Now it happened one day that being wearied with burying, he came to his house, and cast himself down by the wall and slept,

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativesepultūrasepultūrae
genitivesepultūraesepultūrārum
dativesepultūraesepultūrīs
accusativesepultūramsepultūrās
ablativesepultūrāsepultūrīs
vocativesepultūrasepultūrae

sĕpultūra, ae, f. id.,
I. a burial, interment, funeral obsequies, sepulture (freq. and class.; syn.: exsequiae, funus, humatio): mos sepulturae, Lucr. 6, 1278: mihi quidem antiquissimum sepulturae genus illud fuisse videtur, quo apud Xenophontem Cyrus utitur. Redditur enim terrae corpus, etc., Cic. Leg. 2, 22, 56: mercedem funeris ac sepulturae constituere, Cic. Verr. 2, 5, 51, § 134: is, quem sepultura adfecerat, id. Div 1, 27, 56: honore sepulturae carere, id. Sen. 20, 75: corpus ad sepulturam dare, id. Phil. 2, 7, 17: locum sepulturae dare, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3; so, locus sepulturae, Tac. A. 2, 73 fin.; for which: locus ad sepulturam, Suet. Tib. 1: caput periculis pro sepulturā objecit, Sen. Cons. ad Helv. 19, 5: sepulturae causā, Dig. 11, 7, 2.—Plur.: ab Euhemero et mortes et sepulturae demonstrantur deorum, Cic. N. D. 1, 42, 119. —
II. Esp., the burning of the dead body: corpus antequam cremaretur nudatum in foro, qui locus sepulturae destinabatur, Tac. A. 2, 73: corpora sepulturae reddidit, Just. 9, 4, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin sepultūra From sepeliō (“to bury”) + -tūra.

Descendants
  • Catalansepultura
  • Englishsepulture
  • Frenchsépulture
  • Italiansepoltura
  • Portuguesesepulturafrom Old Galician-Portuguese sepultura
  • Romaniansepultură
  • Spanishsepultura
  • Asturiansepultura
  • Friuliansepulture
  • Normansépultuthe

In English words that came into English from sepultūra

  • sepulturesepultūra

Quick answers

What does sepultūra mean in Latin?
sepultūra, a noun, means “A burial, funeral, interment, a sepulchering”.
What is the genitive of sepultūra?
The genitive singular is sepultūrae. sepultūra is feminine, first declension.
How do you pronounce sepultūra?
In classical Latin, [sɛ.pʊɫˈtuː.ra]; in ecclesiastical (church) Latin, [se.pulˈtuː.ra].