LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

sēpōnō

sēpōnō (present infinitive sēpōnere, perfect active sēposuī or sēposīvī, supine sēpositum or sēpostum)
Classical[seːˈpoː.noː]Ecclesiastical[seˈpɔː.no]

Meaning

  1. to put aside, banish
  2. to pick out, select
  3. to disregard
  4. to isolate
  5. to reserve

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sēpōnōsēpōnēbamsēpōnamsēposuī
sēposīvī
sēposueram
sēposīveram, sēposīram
sēposuerō
sēposīverō, sēposīrō
2nd sg.sēpōnissēpōnēbāssēpōnēssēposuistī
sēposīvistī, sēposīstī
sēposuerās
sēposīverās, sēposīrās
sēposueris
sēposīveris, sēposīris
3rd sg.sēpōnitsēpōnēbatsēpōnetsēposuit
sēposīvit, sēposīt
sēposuerat
sēposīverat, sēposīrat
sēposuerit
sēposīverit, sēposīrit
1st pl.sēpōnimussēpōnēbāmussēpōnēmussēposuimus
sēposīvimus, sēposīmus
sēposuerāmus
sēposīverāmus, sēposīrāmus
sēposuerimus
sēposīverimus, sēposīrimus
2nd pl.sēpōnitissēpōnēbātissēpōnētissēposuistis
sēposīvistis, sēposīstis
sēposuerātis
sēposīverātis, sēposīrātis
sēposueritis
sēposīveritis, sēposīritis
3rd pl.sēpōnuntsēpōnēbantsēpōnentsēposuērunt
sēposuēre, sēposīvērunt, sēposīrunt, sēposīvēre
sēposuerant
sēposīverant, sēposīrant
sēposuerint
sēposīverint, sēposīrint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sēpōnamsēpōneremsēposuerim
sēposīverim, sēposīrim
sēposuissem
sēposīvissem, sēposīssem
2nd sg.sēpōnāssēpōnerēssēposuerīs
sēposīverīs, sēposīrīs
sēposuissēs
sēposīvissēs, sēposīssēs
3rd sg.sēpōnatsēpōneretsēposuerit
sēposīverit, sēposīrit
sēposuisset
sēposīvisset, sēposīsset
1st pl.sēpōnāmussēpōnerēmussēposuerīmus
sēposīverīmus, sēposīrīmus
sēposuissēmus
sēposīvissēmus, sēposīssēmus
2nd pl.sēpōnātissēpōnerētissēposuerītis
sēposīverītis, sēposīrītis
sēposuissētis
sēposīvissētis, sēposīssētis
3rd pl.sēpōnantsēpōnerentsēposuerint
sēposīverint, sēposīrint
sēposuissent
sēposīvissent, sēposīssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sēpōnorsēpōnēbarsēpōnar
2nd sg.sēpōneris
sēpōnere
sēpōnēbāris
sēpōnēbāre
sēpōnēris
sēpōnēre
3rd sg.sēpōnitursēpōnēbātursēpōnētur
1st pl.sēpōnimursēpōnēbāmursēpōnēmur
2nd pl.sēpōniminīsēpōnēbāminīsēpōnēminī
3rd pl.sēpōnuntursēpōnēbantursēpōnentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sēpōnarsēpōnerer
2nd sg.sēpōnāris
sēpōnāre
sēpōnerēris
sēpōnerēre
3rd sg.sēpōnātursēpōnerētur
1st pl.sēpōnāmursēpōnerēmur
2nd pl.sēpōnāminīsēpōnerēminī
3rd pl.sēpōnantursēpōnerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sēpōnesēpōnere
pres. 2nd pl.sēpōnitesēpōniminī
fut. 2nd sg.sēpōnitōsēpōnitor
fut. 3rd sg.sēpōnitōsēpōnitor
fut. 2nd pl.sēpōnitōte—
fut. 3rd pl.sēpōnuntōsēpōnuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesēpōneresēpōnī
perfect infinitivesēposuisse
sēposīvisse, sēposīsse
sēpositum esse
sēpostum esse
future infinitivesēpositūrum esse
sēpostūrum esse
sēpositum īrī
sēpostum īrī
present participlesēpōnēns—
perfect participle—sēpositus
sēpostus, sēposita, sēpositā, sēpositae, sēpositam, sēpositārum, sēpositās, sēposite, sēpositī, sēpositīs, sēpositō, sēpositōrum, sēpositōs
future participlesēpositūrus
sēpostūrus, sēpositūra, sēpositūrā, sēpositūrae, sēpositūram, sēpositūrārum, sēpositūrās, sēpositūre, sēpositūrī, sēpositūrīs, sēpositūrō, sēpositūrōrum, sēpositūrōs, sēpositūrum
sēpōnendus
sēpōnundus, sēpōnenda, sēpōnendā, sēpōnendae, sēpōnendam, sēpōnendārum, sēpōnendās, sēpōnende, sēpōnendīs, sēpōnendōrum, sēpōnendōs
gerundsēpōnendī, sēpōnendō, sēpōnendumsupinesēpositum, sēpositū

sē-pōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3 (
I. part. perf. sync. sepostus, Sil. 8, 378; 17, 281; but, sepositus, Hor. S. 2, 6, 84), v. a., to lay apart or aside; to put by, separate, pick out, select, etc. (class.; not in Cæs.; syn.: sejungo, segrego, recondo).
I. Lit.
A. In gen.: seponi et occultari, Cic. Att. 11, 24, 2; cf.: aliquid habere sepositum et reconditum, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 23; so (with conditus) id. Div. 2, 54, 112; cf.: ornamenta seposita (for which, just before, recondita), id. de Or. 1, 35, 162: id ego ad illud fanum (sc. ornandum) sepositum putabam, id. Att. 15, 15, 3: captivam pecuniam in aedificationem templi, Liv. 1, 53, 3: primitias magno Jovi, Ov. F. 3, 730: nonnullos ex principibus legit ac seposuit ad pompam, Suet. Calig. 47: se et pecuniam et frumentum in decem annos seposuisse, Liv. 42, 52, 12: sors aliquem seponit ac servat, qui cum victore contendat, Plin. Ep. 8, 14, 21: interesse pugnae imperatorem an seponi melius foret, dubitavere, to place himself at a distance, withdraw, Tac. H. 2, 33: de mille sagittis Unam seposuit, picked out, selected, Ov. M. 5, 381.—
B. In partic., to send into banishment, to banish, exile (post-Aug.; cf. relego): aliquem a domo, Tac. A. 3, 12: aliquem in provinciam specie legationis, id. H. 1, 13 fin.: aliquem in secretum Asiae, id. ib. 1, 10: in insulam, id. ib. 1, 46 fin.; 1, 88; 2, 63; id. A. 4, 44; Suet. Aug. 65; id. Tib. 15; id. Oth. 3; id. Tit. 9.—
II. Trop., to lay or set aside mentally: id quod primum se obtulerit, Quint. 7, 1, 27.—
B. To set apart, assign, appropriate, reserve, for any purpose, etc.: ut alius aliam sibi partem, in quā elaboraret, seponeret, Cic. de Or. 3, 33, 132: sibi ad eam rem tempus, to fix, id. Or. 42, 143; cf.: quod temporis hortorum aut villarum curae seponitur, Tac. A. 14, 54: materiam senectuti seposui, have set apart, reserved for my old age, id. H. 1, 1: seposuit Aegyptum, he sequestered Egypt, made it forbidden ground, id. A. 2, 59 fin.: sepositus servilibus poenis locus, id. ib. 15, 60: quā de re sepositus est nobis locus, made it a special division of the subject, Quint. 1, 10, 26.—
C. To remove, take away from others, exclude, select, etc.: Jovem diffusum nectare curas Seposuisse graves, had laid aside, i. e. had discarded for a while, Ov. M. 3, 319: (Graecos) seposuisse a ceteris dictionibus eam partem dicendi, quae, etc., to have separated, Cic. de Or. 1, 6, 22: ratio suadendi ab honesti quaestione seposita est, Quint. 12, 2, 16.—Poet. with simple abl.: si modo Scimus inurbanum lepido seponere dicto, to separate, i. e. distinguish, Hor. A. P. 273.—Hence, sē-pŏsĭtus, a, um, P. a. (only poet. and rare).
A. Distant, remote, = remotus: fons, Prop. 1, 20, 24: gens, Mart. Spect. 3, 1: mare, Sen. Med. 339.—
B. Distinct, special: mea seposita est et ab omni milite dissors Gloria, Ov. Am. 2, 12, 11.—
C. Select, choice: vestis, sumptuous garments, Tib. 2, 5, 8: seposito de grege, Mart. 2, 43, 4.

Origins

Proto-Indo-European *s(w)éder. Latin sē- Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Indo-European *h₂pó Proto-Italic *po Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Proto-Italic *pozinō Latin pōnō Latin sēpōnō From sē- + pōnō (“place, put”).

Quick answers

What does sēpōnō mean in Latin?
sēpōnō, a verb, means “to put aside, banish; to pick out, select; to disregard”.
What are the principal parts of sēpōnō?
sēpōnō, sēpōnere, sēposuī, sēpositum (third conjugation).
How do you pronounce sēpōnō?
In classical Latin, [seːˈpoː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [seˈpɔː.no].