adjectivethird-declension two-termination adjective
sententiālis
sententiālis (neuter sententiāle, adverb sententiāliter)
Classical[sɛn.tɛn.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[sen.ten.t͡siˈaː.lis]
Meaning
- two terminationin the form of a sentence, sententious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sententiālis | sententiālis | sententiāle |
| genitive | sententiālis | sententiālis | sententiālis |
| dative | sententiālī | sententiālī | sententiālī |
| accusative | sententiālem | sententiālem | sententiāle |
| ablative | sententiālī | sententiālī | sententiālī |
| vocative | sententiālis | sententiālis | sententiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sententiālēs | sententiālēs | sententiālia |
| genitive | sententiālium | sententiālium | sententiālium |
| dative | sententiālibus | sententiālibus | sententiālibus |
| accusative | sententiālīs sententiālēs | sententiālīs sententiālēs | sententiālia |
| ablative | sententiālibus | sententiālibus | sententiālibus |
| vocative | sententiālēs | sententiālēs | sententiālia |
sententĭālis, e, adj. sententia, = Gr. γνωμικός,
I. in the form of a sentence, sententious, Cassiod. Rhet. 13, p. 499, 22; Isid. 2, 9, 11.—Hence, adv.: sententĭālĭter, in the form of maxims or axioms, sententiously (post-class.):
et alia plurima, quae sententialiter proferuntur: nec haec apud Vergilium frustra desideraveris (Ecl. 8, 63): Non omnia possumus omnes, etc., Macr. S. 5, 16; so Tert. Carn. Chr. 18 med.Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin sententiālis From sententia (“opinion, thought, feeling”) + -ālis.