LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

sententiālis

sententiālis (neuter sententiāle, adverb sententiāliter)
Classical[sɛn.tɛn.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[sen.ten.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationin the form of a sentence, sententious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesententiālissententiālissententiāle
genitivesententiālissententiālissententiālis
dativesententiālīsententiālīsententiālī
accusativesententiālemsententiālemsententiāle
ablativesententiālīsententiālīsententiālī
vocativesententiālissententiālissententiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesententiālēssententiālēssententiālia
genitivesententiāliumsententiāliumsententiālium
dativesententiālibussententiālibussententiālibus
accusativesententiālīs
sententiālēs
sententiālīs
sententiālēs
sententiālia
ablativesententiālibussententiālibussententiālibus
vocativesententiālēssententiālēssententiālia

sententĭālis, e, adj. sententia, = Gr. γνωμικός,
I. in the form of a sentence, sententious, Cassiod. Rhet. 13, p. 499, 22; Isid. 2, 9, 11.—Hence, adv.: sententĭālĭter, in the form of maxims or axioms, sententiously (post-class.): et alia plurima, quae sententialiter proferuntur: nec haec apud Vergilium frustra desideraveris (Ecl. 8, 63): Non omnia possumus omnes, etc., Macr. S. 5, 16; so Tert. Carn. Chr. 18 med.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin sententiālis From sententia (“opinion, thought, feeling”) + -ālis.

Quick answers

What does sententiālis mean in Latin?
sententiālis, a adjective, means “in the form of a sentence, sententious”.
How do you pronounce sententiālis?
In classical Latin, [sɛn.tɛn.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sen.ten.t͡siˈaː.lis].