adjectivefirst/second-declension adjective
sēnsiloquus
sēnsiloquus (feminine sēnsiloqua, neuter sēnsiloquum)
Classical[sẽːˈsɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[senˈsiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectiverarewho speaks wisely
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēnsiloquus | sēnsiloqua sēnsiloca | sēnsiloquum sēnsilocum |
| genitive | sēnsiloquī sēnsilocī | sēnsiloquae sēnsilocae | sēnsiloquī sēnsilocī |
| dative | sēnsiloquō sēnsilocō | sēnsiloquae sēnsilocae | sēnsiloquō sēnsilocō |
| accusative | sēnsiloquum sēnsilocum | sēnsiloquam sēnsilocam | sēnsiloquum sēnsilocum |
| ablative | sēnsiloquō sēnsilocō | sēnsiloquā sēnsilocā | sēnsiloquō sēnsilocō |
| vocative | sēnsiloque sēnsiloce | sēnsiloqua sēnsiloca | sēnsiloquum sēnsilocum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēnsiloquī sēnsilocī | sēnsiloquae sēnsilocae | sēnsiloqua sēnsiloca |
| genitive | sēnsiloquōrum sēnsilocōrum | sēnsiloquārum sēnsilocārum | sēnsiloquōrum sēnsilocōrum |
| dative | sēnsiloquīs sēnsilocīs | sēnsiloquīs sēnsilocīs | sēnsiloquīs sēnsilocīs |
| accusative | sēnsiloquōs sēnsilocōs | sēnsiloquās sēnsilocās | sēnsiloqua sēnsiloca |
| ablative | sēnsiloquīs sēnsilocīs | sēnsiloquīs sēnsilocīs | sēnsiloquīs sēnsilocīs |
| vocative | sēnsiloquī sēnsilocī | sēnsiloquae sēnsilocae | sēnsiloqua sēnsiloca |
Origins
From sēnsus (“perception, feeling”) + loquor (“say, speak, tell”).