adjectivethird-declension two-termination adjective
sēnsibilis
sēnsibilis (neuter sēnsibile, adverb sēnsibiliter)
Classical[sẽːˈsɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[senˈsiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationperceptible, sensible (that can be perceived by the senses)
- two terminationdetectable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēnsibilis | sēnsibilis | sēnsibile |
| genitive | sēnsibilis | sēnsibilis | sēnsibilis |
| dative | sēnsibilī | sēnsibilī | sēnsibilī |
| accusative | sēnsibilem | sēnsibilem | sēnsibile |
| ablative | sēnsibilī | sēnsibilī | sēnsibilī |
| vocative | sēnsibilis | sēnsibilis | sēnsibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēnsibilēs | sēnsibilēs | sēnsibilia |
| genitive | sēnsibilium | sēnsibilium | sēnsibilium |
| dative | sēnsibilibus | sēnsibilibus | sēnsibilibus |
| accusative | sēnsibilīs sēnsibilēs | sēnsibilīs sēnsibilēs | sēnsibilia |
| ablative | sēnsibilibus | sēnsibilibus | sēnsibilibus |
| vocative | sēnsibilēs | sēnsibilēs | sēnsibilia |
sensĭbĭlis, e, adj. id.,
I. that can be perceived by the senses, sensible (post-Aug. and very rare):
vox auditui, perceptible, Vitr. 5, 3: (voluptatem) sensibile judicant bonum: nos contra intellegibile, Sen. Ep. 124, 2.—II. Act., endowed with feeling, capable of perceiving:
simulacrum, Lact. 2, 10, 3; 2, 8, 33; 7, 4, 12.—Adv.: sensĭbĭlĭter, by the senses, sensibly: commovere deos nidore, Arn. 7, 234.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin sēnsibilis From sentiō + -bilis.
Descendants
- Catalansensible
- Frenchsensible
- Germansensibel
- Italiansensibile
- Portuguesesensível
- Spanishsensible
- Galiciansensible
- Galiciansensíbel
In English words that came into English from sēnsibilis
- sensiblesēnsibilis
- sensibilitysēnsibilitās
- insensibleīnsēnsibilis