noun · masculinesecond declension
sēminiverbius
sēminiverbius m (genitive sēminiverbiī or sēminiverbī)
Meaning
- babbler (one who babbles)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēminiverbius | sēminiverbiī |
| genitive | sēminiverbiī sēminiverbī | sēminiverbiōrum |
| dative | sēminiverbiō | sēminiverbiīs |
| accusative | sēminiverbium | sēminiverbiōs |
| ablative | sēminiverbiō | sēminiverbiīs |
| vocative | sēminiverbie | sēminiverbiī |
sēmĭnĭverbĭus, a, um semino-verbum,