LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sēmimortuus

sēmimortuus (feminine sēmimortua, neuter sēmimortuum)
Classical[seː.mɪˈmɔr.tu.ʊs]Ecclesiastical[se.miˈmɔr.tu.us]

Meaning

  1. adjectivehalf-dead

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmimortuussēmimortuasēmimortuum
genitivesēmimortuīsēmimortuaesēmimortuī
dativesēmimortuōsēmimortuaesēmimortuō
accusativesēmimortuumsēmimortuamsēmimortuum
ablativesēmimortuōsēmimortuāsēmimortuō
vocativesēmimortuesēmimortuasēmimortuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesēmimortuīsēmimortuaesēmimortua
genitivesēmimortuōrumsēmimortuārumsēmimortuōrum
dativesēmimortuīssēmimortuīssēmimortuīs
accusativesēmimortuōssēmimortuāssēmimortua
ablativesēmimortuīssēmimortuīssēmimortuīs
vocativesēmimortuīsēmimortuaesēmimortua

sēmĭ-mortŭus, a, um, adj.,
I. half-dead (cf.: semivivus, seminecis), Cat. 50, 15; App. M. 6, p. 184, 23.

Origins

  1. Proto-Indo-European*sem-
  2. Proto-Indo-European*sēmi
  3. Latinsēmimortuus

Latin mortuus Latin sēmimortuus From sēmi- (“half, semi-”) + mortuus (“dead”).

Quick answers

What does sēmimortuus mean in Latin?
sēmimortuus, a adjective, means “half-dead”.
How do you pronounce sēmimortuus?
In classical Latin, [seː.mɪˈmɔr.tu.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [se.miˈmɔr.tu.us].
Where does sēmimortuus come from?
Proto-Indo-European *sem- → Proto-Indo-European *sēmi → Latin sēmimortuus.