adjectivethird-declension two-termination adjective
sēmianimis
sēmianimis (neuter sēmianime)
Classical[seː.miˈa.nɪ.mɪs]Ecclesiastical[se.miˈaː.ni.mis]
Meaning
- two terminationhalf alive, half lifeless, half dead; partly, nearly or almost dead; expiring, dying
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēmianimis | sēmianimis | sēmianime |
| genitive | sēmianimis | sēmianimis | sēmianimis |
| dative | sēmianimī | sēmianimī | sēmianimī |
| accusative | sēmianimem | sēmianimem | sēmianime |
| ablative | sēmianimī | sēmianimī | sēmianimī |
| vocative | sēmianimis | sēmianimis | sēmianime |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēmianimēs | sēmianimēs | sēmianimia |
| genitive | sēmianimium | sēmianimium | sēmianimium |
| dative | sēmianimibus | sēmianimibus | sēmianimibus |
| accusative | sēmianimīs sēmianimēs | sēmianimīs sēmianimēs | sēmianimia |
| ablative | sēmianimibus | sēmianimibus | sēmianimibus |
| vocative | sēmianimēs | sēmianimēs | sēmianimia |
sēmĭ-ănĭmis (in verse, per synizesin, read as a quadrisyl.; and in some editions also written sēmănĭmis), e anima, and less freq. sēmĭ-ănĭmus, a, um, adj. animus,
I. half-alive, half-dead (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn.: semivivus, seminex).
(a). Form semianimis: semianimes micant oculi, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 10, 396 (Ann. v. 463 Vahl.):
semianimesque micant digiti, Verg. A. 10, 396; 10, 404; 4, 686; 11, 635; 12, 356; Luc. 4, 339; Sil. 9, 123 al.; Nep. Paus. 5, 4; Liv. 3, 13, 2; 3, 57, 4; 40, 4, 15; Vell. 2, 27, 3; Sen. Ben. 4, 37, 1; id. Prov. 4, 11; id. Ira, 3, 4, 3; Curt. 4, 8, 8; Suet. Aug. 6; id. Tib. 61; id. Ner. 49 al.—(b). Form semanimus (or semian-):
semanimo corpore, Lucr. 6, 1268; Cic. poët. Div. 1, 47, 106: lepus, Phaedr. 1, 9, 8; Juv. 4, 37; Stat. Th. 2, 83; Liv. 28, 23, 2: corpus, Sall. H. 3, 67, 16 Dietsch.Origins
From semi- + animis