adjectivefirst/second-declension adjective
sēductōrius
sēductōrius (feminine sēductōria, neuter sēductōrium)
Classical[seː.dʊkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[se.dukˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveseductive
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēductōrius | sēductōria | sēductōrium |
| genitive | sēductōriī | sēductōriae | sēductōriī |
| dative | sēductōriō | sēductōriae | sēductōriō |
| accusative | sēductōrium | sēductōriam | sēductōrium |
| ablative | sēductōriō | sēductōriā | sēductōriō |
| vocative | sēductōrie | sēductōria | sēductōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēductōriī | sēductōriae | sēductōria |
| genitive | sēductōriōrum | sēductōriārum | sēductōriōrum |
| dative | sēductōriīs | sēductōriīs | sēductōriīs |
| accusative | sēductōriōs | sēductōriās | sēductōria |
| ablative | sēductōriīs | sēductōriīs | sēductōriīs |
| vocative | sēductōriī | sēductōriae | sēductōria |
sēductōrĭus, a, um, adj. seductor,
I. seductive (eccl. Lat.), Aug. Conf. 5, 6 fin.; Ambros. de Bon. Mor. 9, § 4.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin sēductōrius From sēductor (“seducer”) + -ius.