LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

sēdō

sēdō (present infinitive sēdāre, perfect active sēdāvī, supine sēdātum)
Classical[ˈseː.doː]Ecclesiastical[ˈsɛː.do]

Meaning

  1. transitiveto allay, settle, still, calm, assuage or appease
  2. intransitiveto end, stop or stay

Latīnē defined in Latin in our graded readers

tranquillum faciō
sēdō -āre — in Aeneis, ch. 2

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sēdōsēdābamsēdābōsēdāvīsēdāveramsēdāverō
sēdārō
2nd sg.sēdāssēdābāssēdābissēdāvistī
sēdāstī		sēdāverās
sēdārās		sēdāveris
3rd sg.sēdatsēdābatsēdābitsēdāvitsēdāverat
sēdārat		sēdāverit
sēdārit
1st pl.sēdāmussēdābāmussēdābimussēdāvimussēdāverāmussēdāverimus
sēdārimus
2nd pl.sēdātissēdābātissēdābitissēdāvistis
sēdāstis		sēdāverātis
sēdārātis		sēdāveritis
sēdāritis
3rd pl.sēdantsēdābantsēdābuntsēdāvērunt
sēdāvēre, sēdārunt		sēdāverant
sēdārant		sēdāverint
sēdārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sēdemsēdāremsēdāverim
sēdārim		sēdāvissem
sēdāssem
2nd sg.sēdēssēdārēssēdāverīssēdāvissēs
sēdāssēs
3rd sg.sēdetsēdāretsēdāverit
sēdārit		sēdāvisset
sedāsset
1st pl.sēdēmussēdārēmussēdāverīmus
sēdārīmus		sēdāvissēmus
sēdāssēmus
2nd pl.sēdētissēdārētissēdāverītis
sēdārītis		sēdāvissētis
sēdāssētis
3rd pl.sēdentsēdārentsēdāverint
sēdārint		sēdāvissent
sēdāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sēdorsēdābarsēdābor
2nd sg.sēdāris
sēdāre		sēdābāris
sēdābāre		sēdāberis
sēdābere
3rd sg.sēdātursēdābātursēdābitur
1st pl.sēdāmursēdābāmursēdābimur
2nd pl.sēdāminīsēdābāminīsēdābiminī
3rd pl.sēdantursēdābantursēdābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sēdersēdārer
2nd sg.sēdēris
sēdēre		sēdārēris
sēdārēre
3rd sg.sēdētursēdārētur
1st pl.sēdēmursēdārēmur
2nd pl.sēdēminīsēdārēminī
3rd pl.sēdentursēdārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sēdāsēdāre
pres. 2nd pl.sēdātesēdāminī
fut. 2nd sg.sēdātōsēdātor
fut. 3rd sg.sēdātōsēdātor
fut. 2nd pl.sēdātōte—
fut. 3rd pl.sēdantōsēdantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesēdāresēdārī
perfect infinitivesēdāvisse
sēdāsse		sēdātum esse
future infinitivesēdātūrum essesēdātum īrī
present participlesēdāns—
perfect participle—sēdātus
sēdāta, sēdātā, sēdātae, sēdātam, sēdātārum, sēdātās, sēdātī, sēdātōrum, sēdātōs
future participlesēdātūrus
sēdātūra, sēdātūrā, sēdātūrae, sēdātūram, sēdātūrārum, sēdātūrās, sēdātūre, sēdātūrī, sēdātūrīs, sēdātūrō, sēdātūrōrum, sēdātūrōs, sēdātūrum		sēdandus
sēdanda, sēdandā, sēdandae, sēdandam, sēdandārum, sēdandās, sēdande, sēdandīs, sēdandōrum, sēdandōs
gerundsēdandī, sēdandō, sēdandumsupinesēdātum, sēdātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iram restinguere, sedare
to calm one's anger.
tumultum sedare (B. C. 3. 18. 3)
to quell an outbreak.
sitim haustu gelidae aquae sedare
to slake one's thirst by a draught of cold water.
controversiam sedare, dirimere, componere, tollere
to put an end to, settle a dispute.

sēdo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. sedeo.
I. Act. (orig. to cause to sit, to seat; hence, of inanimate or abstract objects), to allay, settle, still, calm, assuage, appease, quiet, check, end, stop, stay, etc. (syn.: mitigo, mulceo, lenio): cave putes, aut mare ullum aut flammam esse tantam, quam non facilius sit sedare quam effrenatam insolentiā multitudinem, Cic. Rep. 1, 42, 65: pulverem, Phaedr. 2, 5, 18: curriculum, Cic. Arat. 125; cf. vela, i. e. to furl, Prop. 3 (4) 21, 20: flammam, id. 3 (4), 18, 5: incendia, Ov. R. Am. 117.—Mid.: sedatis fluctibus, having subsided, abated, lulled, Cic. Inv. 2, 51, 154: sedatis ventis, Ov. M. 15, 349; cf.: tempestas sedatur, Cic. Verr. 2, 1, 18, § 46.—Of hunger, thirst, etc.: sitim, to slake, quench, Lucr. 2, 663; 4, 850; Ov. M. 3, 415; Phaedr. 4, 4, 1; Suet. Oth. 11 al.: famem ac sitim, Plin. 11, 54, 119, § 284; cf.: carne jejunia, Ov. M. 15, 83: lassitudinem, Plaut. Bacch. 1, 1, 75; Nep. Eum. 9, 6: pestilentiam, Liv. 7, 3; Just. 20, 2, 8: dolores aurium, Plin. 29, 6, 39, § 133: tumorem vulnerum, id. 30, 13, 39, § 114; 20, 20, 81, § 211: scabiem, pruritum, id. 30, 13, 41, § 121 et saep.: (populi impetus) aliquando incenditur, et saepe sedatur, Cic. Leg. 3, 10, 24: bellum intestinum ac domesticum, id. Cat. 2, 13, 28; so, bellum, Nep. Dat. 8, 6: pugnam, id. Cat. 3, 3, 6: proelium, Liv. 34, 5: seditionem, Cic. Rep. 1, 38, 60; id. Att. 5, 14, 1: tumultum, Caes. B. C. 3, 18; 3, 106 fin.; Liv. 3, 15 al.: discordias, Cic. Phil. 1, 1, 1: controversiam, id. Leg. 1, 21, 54: contentionem, Liv. 39, 39: invidiam et infamiam, Cic. Verr. 1, 1, 1; cf.: sermunculum omnem aut restinxerit aut sedarit, id. Att. 13, 10, 2: miserias, Plaut. Poen. 5, 4, 107: calamitatem, Ter. Hec. prol. alt. 24: mala, Cic. Phil. 2, 18, 46.—Of feelings, passions, appetites, etc.: in animis hominum motum dicendo vel excitare vel sedare, Cic. de Or. 1, 46, 202: mentes (opp. excitare), id. ib. 1, 5, 17; cf.: appetitus omnes, id. Off. 1, 29, 103: illā tertiā parte animi, in quā irarum exsistit ardor, sedatā atque restinctā, id. Div. 1, 29, 61: animos militum, Liv. 26, 21: iram, Plaut. Merc. 5, 4, 1: cupidinem, id. Am. 2, 2, 210: rabiem, Hor. Epod. 12, 9: pavorem, Liv. 1, 16: lamentationem, id. 25, 37: fletus, Prop. 2, 16 (3, 8), 31: curas, Stat. Th. 12, 514: vulnera mentis, Ov. P. 4, 11, 19 et saep.—Rarely with personal objects: affert potionem et te sedatum it, Plaut. Curc. 1, 2, 22: ut vix a magistratibus juventus sedaretur, was quieted, brought to order, Liv. 21, 20: tumultuantes deinde milites ipse sedavit, Just. 12, 15, 2.—*
II. Neutr., to become quiet, to lull, subside: postquam tempestas sedavit, Auct. ap. Gell. 18, 12, 6 (cf. the mid.: sedatur tempestas, supra).—Hence, sēdātus, a, um, P. a., composed, moderate, calm, quiet, tranquil, sedate (class.): alter (Herodotus) sine ullis salebris quasi sedatus amnis fluit, alter (Thucydides) incitatior fertur, Cic. Or. 12, 39: in ipsis numeris sedatior, id. ib. 52, 176: sedatissimā et depressissimā voce uti, Auct. Her. 3, 14, 24; cf.: Terenti, Latinā voce Menandrum sedatis vocibus effers, in gentle tones, Cic. poët. ap. Suet. Vit. Ter. 5: oderunt Sedatum celeres, agilem gnavumque remissi, Hor. Ep. 1, 18, 90: scribere sedatiore animo, Cic. Att. 8, 3, 7; cf.: olli sedato respondit corde Latinus. Verg. A. 12, 18: amnes, id. ib. 9, 30: sedato gradu in castra abeunt, Liv. 25, 37: sedatius tempus, Cic. Clu. 37, 103.—Adv.: sēdātē, calmly, tranquilly, sedately, Plaut. Men. 5, 6, 17; Cic. Tusc. 2, 20, 46; 2, 24, 58; id. Or. 27, 92. —Comp., Amm. 25, 1, 5.

Origins

Derived from sedeō, from Proto-Italic *sedēō, from Proto-Indo-European *sed-.

Descendants
  • Catalansedar
  • Germansedieren
  • Italiansedare
  • Occitansedar
  • Portuguesesedar
  • Romanianseda
  • Spanishsedar
  • Asturianaselar
  • Asturiansele
  • Middle Frenchseder

Quick answers

What does sēdō mean in Latin?
sēdō, a verb, means “to allay, settle, still, calm, assuage or appease; to end, stop or stay”.
What are the principal parts of sēdō?
sēdō, sēdāre, sēdāvī, sēdātum (first conjugation).
How do you pronounce sēdō?
In classical Latin, [ˈseː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɛː.do].