sēditiōsus
Meaning
- adjectivemutinous, seditious
- adjectivequarrelsome, factious
- adjectivetroubled
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī tumultum movetChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Turbæ · Tumultus · Seditio · Secessio · Deficere · Desciscere
Turbæ and tumultus denote the civil broils of public life; turbæ (τύρβη) interruptions of public order; tumultus (from tumere) of the public peace; whereas seditio and secessio are political commotions, in consequence of decided, evident differences of opinion, and of conflicting principles; seditio (from se and ire) when concord is first disturbed, and the parties as yet contend with words only; secessio, when the prospect of reconciliation is already given up, and the parties either stand opposite each other, ready to come to blows, or, at least, have broken off all connection with each other. 2. The seditiosi and secedentes are citizens and members of a free community, and only suspend public concord; whereas the deficientes and desciscentes break a compact, because, either as subjected states they rebel, or as allies fall off; deficere, as the most general expression, represents the falling off, in a moral point of view, as a treacherous, fickle, cowardly desertion; desciscere (from scindere) in a political point of view, as an alteration in the constitution and political system. (v. 363.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēditiōsus | sēditiōsa | sēditiōsum |
| genitive | sēditiōsī | sēditiōsae | sēditiōsī |
| dative | sēditiōsō | sēditiōsae | sēditiōsō |
| accusative | sēditiōsum | sēditiōsam | sēditiōsum |
| ablative | sēditiōsō | sēditiōsā | sēditiōsō |
| vocative | sēditiōse | sēditiōsa | sēditiōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sēditiōsī | sēditiōsae | sēditiōsa |
| genitive | sēditiōsōrum | sēditiōsārum | sēditiōsōrum |
| dative | sēditiōsīs | sēditiōsīs | sēditiōsīs |
| accusative | sēditiōsōs | sēditiōsās | sēditiōsa |
| ablative | sēditiōsīs | sēditiōsīs | sēditiōsīs |
| vocative | sēditiōsī | sēditiōsae | sēditiōsa |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- homines seditiosi, turbulenti or novarum rerum cupidi
- revolutionists.
syn.: tumnltuosus, turbulentus): adhortari adulescentes, ut turbulenti, ut seditiosi, ut perniciosi cives velint esse, Cic. Phil. 1, 9, 22; so, seditiosus et turbulentus civis, id. de Or. 2, 11, 48; cf. id. ib. 2, 31, 135: qui pro republicā seditiosum civem toties compescuisset, Quint. 11, 1, 40: seditiosi tribuni plebis, Cic. Leg. 3, 19, 44; cf.: triumviri seditiosissimi, id. Rep. 1, 19, 31: seditiosissimus quisque, Tac. A. 1, 44; id. H. 2, 66; 4, 34; Suet. Caes. 70.—Esp. of language: in summam invidiain contionibus cum cottidianis seditiosis et turbulentis adduxerat, Cic. Clu. 37, 103: seditiosa atque improba oratio, Caes. B. G. 1, 17: seditiosissima oratio, Auct. B. Afr. 28, 2: seditiosae voces, Liv. 6, 20; Tac. H. 3, 50: seditiosis vocibus regem increpare, Curt. 9, 4, 16; 10, 2, 12: seditiosior contio (Q. Pompeii), Ascon. Cic. Mil. 17, 45, p. 49 Orell.: tribunatus L. Saturnini, Suet. Caes. 12.—ego illam (Clodiam) odi. Ea est enim seditiosa: ea cum viro bellum gerit, etc., Cic. Att. 2, 1, 5.—seditiosa ac tumultuosa vita, Cic. Inv. 1, 3, 4.—Adv.: sēdĭtĭōsē, seditiously (acc. to I.), Cic. Clu. 1, 2; id. Mil. 3, 8; Liv. 4, 6; Tac. A. 3, 12.—Comp., Tac. H. 5, 12.—Sup., Cic. Att. 2, 21, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From sēditiō (“uprising, strife”) + -ōsus.
- Catalansediciós
- Englishseditious
- Frenchséditieux
- Italiansedizioso
- Portuguesesedicioso
- Romaniansedițios
- Spanishsedicioso
- Galiciansedicioso