verbfirst conjugation
secundō1
secundō (present infinitive secundāre, perfect active secundāvī, supine secundātum)
Classical[sɛˈkʊn.doː]Ecclesiastical[seˈkun.do]
Meaning
- to adjust, adapt, accommodate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | secundō | secundābam | secundābō | secundāvī | secundāveram | secundāverō |
| 2nd sg. | secundās | secundābās | secundābis | secundāvistī | secundāverās | secundāveris |
| 3rd sg. | secundat | secundābat | secundābit | secundāvit | secundāverat | secundāverit |
| 1st pl. | secundāmus | secundābāmus | secundābimus | secundāvimus | secundāverāmus | secundāverimus |
| 2nd pl. | secundātis | secundābātis | secundābitis | secundāvistis | secundāverātis | secundāveritis |
| 3rd pl. | secundant | secundābant | secundābunt | secundāvērunt secundāvēre | secundāverant | secundāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | secundem | secundārem | secundāverim | secundāvissem |
| 2nd sg. | secundēs | secundārēs | secundāverīs | secundāvissēs |
| 3rd sg. | secundet | secundāret | secundāverit | secundāvisset |
| 1st pl. | secundēmus | secundārēmus | secundāverīmus | secundāvissēmus |
| 2nd pl. | secundētis | secundārētis | secundāverītis | secundāvissētis |
| 3rd pl. | secundent | secundārent | secundāverint | secundāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | secundor | secundābar | secundābor |
| 2nd sg. | secundāris secundāre | secundābāris secundābāre | secundāberis secundābere |
| 3rd sg. | secundātur | secundābātur | secundābitur |
| 1st pl. | secundāmur | secundābāmur | secundābimur |
| 2nd pl. | secundāminī | secundābāminī | secundābiminī |
| 3rd pl. | secundantur | secundābantur | secundābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | secunder | secundārer |
| 2nd sg. | secundēris secundēre | secundārēris secundārēre |
| 3rd sg. | secundētur | secundārētur |
| 1st pl. | secundēmur | secundārēmur |
| 2nd pl. | secundēminī | secundārēminī |
| 3rd pl. | secundentur | secundārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | secundā | secundāre |
| pres. 2nd pl. | secundāte | secundāminī |
| fut. 2nd sg. | secundātō | secundātor |
| fut. 3rd sg. | secundātō | secundātor |
| fut. 2nd pl. | secundātōte | — |
| fut. 3rd pl. | secundantō | secundantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | secundāre | secundārī |
| perfect infinitive | secundāvisse | secundātum esse |
| future infinitive | secundātūrum esse | secundātum īrī |
| present participle | secundāns | — |
| perfect participle | — | secundātus secundāta, secundātā, secundātae, secundātam, secundātārum, secundātās, secundātī, secundātōrum, secundātōs |
| future participle | secundātūrus secundātūra, secundātūrā, secundātūrae, secundātūram, secundātūrārum, secundātūrās, secundātūre, secundātūrī, secundātūrīs, secundātūrō, secundātūrōrum, secundātūrōs, secundātūrum | secundandus secundanda, secundandā, secundandae, secundandam, secundandārum, secundandās, secundande, secundandīs, secundandōrum, secundandōs |
gerundsecundandī, secundandō, secundandumsupinesecundātum, secundātū
sĕcundo, āre, v. a. id.. *
I. To direct favorably, to adjust, adapt, accommodate:
tempus ei rei secundas, Plaut. Truc. 4, 2, 3 dub.—II. To favor, further, second (poet. and in post-Aug. prose;
syn.: faveo, adjuvo): jam liquidum nautis aura secundat iter, Prop. 3 (4), 21, 14. aura aquas, Ov. H. 13, 136.—Absol.: secundante vento, the wind being favorable, Tac. A. 2, 24: cum secundante vento celeriter advolare, Just. 26, 3, 4: di nostra incepta secundent, Verg. A. 7, 259: votum (deus), Sen. Herc. Fur. 645: cursum (Fortuna), Aus. Prof. 18, 9: eventus, Verg. G. 4, 397: rite secundarent visus, that they would prosper well the tokens, i. e. secure them a favorable issue, id. A. 3, 36; so, visa, Luc. 1, 635; Sil. 8, 125.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
secundō —, —, āre
secundus, to favor, further, second, prosper : aura secundet aquas, O.: di nostra incepta secundent, V.: Rite visūs, i. e. bring to a favorable issue , V.
Origins
Proto-Indo-European *sekʷ-der. Proto-Italic *sekʷondo- Latin secundus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin secundō From secundus + -ō (verb-forming suffix).
Descendants
- Catalansecundar
- Englishsecundate
- Englishsecond
- Frenchseconderfrom Old French segonder
- Italiansecondare
- Spanishsecundar
- Asturianasegundar