noun · femininethird declension
sēcrētiō
sēcrētiō f (genitive sēcrētiōnis)
Classical[seːˈkreː.ti.oː]Ecclesiastical[seˈkrɛt.t͡si.o]
Meaning
- separation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sēcrētiō | sēcrētiōnēs |
| genitive | sēcrētiōnis | sēcrētiōnum |
| dative | sēcrētiōnī | sēcrētiōnibus |
| accusative | sēcrētiōnem | sēcrētiōnēs |
| ablative | sēcrētiōne | sēcrētiōnibus |
| vocative | sēcrētiō | sēcrētiōnēs |
sēcrētĭo, ōnis, f. secerno,
I. a dividing, sundering, separation:
est interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum junctione aliquā tenebantur, Cic. Tusc. 1, 29, 71.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sēcrētiō ōnis, f
se+2 CER-, a dividing, sundering, separation : partium.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin sēcrētiō From sēcernō + -tiō.
Descendants
- Catalansecreció
- Englishsecretion
- Frenchsécrétion
- Italiansecrezione
- Portuguesesecreção
- Romaniansecreție
- Spanishsecreción
- Galiciansecreción
- Siciliansicrizziuni
In English words that came into English from sēcrētiō
- secretionsēcrētiō