LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

sēcrētiō

sēcrētiō f (genitive sēcrētiōnis)
Classical[seːˈkreː.ti.oː]Ecclesiastical[seˈkrɛt.t͡si.o]

Meaning

  1. separation

Declension

declension
formsingularplural
nominativesēcrētiōsēcrētiōnēs
genitivesēcrētiōnissēcrētiōnum
dativesēcrētiōnīsēcrētiōnibus
accusativesēcrētiōnemsēcrētiōnēs
ablativesēcrētiōnesēcrētiōnibus
vocativesēcrētiōsēcrētiōnēs

sēcrētĭo, ōnis, f. secerno,
I. a dividing, sundering, separation: est interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum junctione aliquā tenebantur, Cic. Tusc. 1, 29, 71.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin sēcrētiō From sēcernō + -tiō.

Descendants
  • Catalansecreció
  • Englishsecretion
  • Frenchsécrétion
  • Italiansecrezione
  • Portuguesesecreção
  • Romaniansecreție
  • Spanishsecreción
  • Galiciansecreción
  • Siciliansicrizziuni

In English words that came into English from sēcrētiō

  • secretionsēcrētiō

Quick answers

What does sēcrētiō mean in Latin?
sēcrētiō, a noun, means “separation”.
What is the genitive of sēcrētiō?
The genitive singular is sēcrētiōnis. sēcrētiō is feminine, third declension.
How do you pronounce sēcrētiō?
In classical Latin, [seːˈkreː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [seˈkrɛt.t͡si.o].