noun · femininefirst declension
scutica
scutica f (genitive scuticae)
Classical[ˈskʊ.tɪ.ka]Ecclesiastical[ˈskuː.ti.ka]
Meaning
- femininestrap, lash, whip
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | scutica | scuticae |
| genitive | scuticae | scuticārum |
| dative | scuticae | scuticīs |
| accusative | scuticam | scuticās |
| ablative | scuticā | scuticīs |
| vocative | scutica | scuticae |
scŭtĭca, ae, f.,
I. a lash, whip (milder than flagellum):
ne scuticā sectere, Hor. S. 1, 3, 119; Juv. 6, 480; Ov. H. 9, 81; Mart. 10, 62, 8 (dub.): si quis Orbilius ferulā scuticāque cecidit, Domit. ap. Suet. Gram. 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
scutica ae, f
a lash, whip: Ne scuticā sectere, H.: scuticae tremefactus habenis, O., Iu.
Origins
From Ancient Greek σκύτος (skútos).
Borrowings
- Italianscutica
Elsewhere
- Italianscudisciofrom Vulgar Latin *scuticium
Italo-Romance
- Sicilianscùtica