adjectivefirst/second-declension adjective
scūtārius1
scūtārius (feminine scūtāria, neuter scūtārium)
Classical[skuːˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[skuˈtaː.ri.us]
Meaning
- Late Latinadjectiveof a shield, belonging to a shield
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scūtārius | scūtāria | scūtārium |
| genitive | scūtāriī | scūtāriae | scūtāriī |
| dative | scūtāriō | scūtāriae | scūtāriō |
| accusative | scūtārium | scūtāriam | scūtārium |
| ablative | scūtāriō | scūtāriā | scūtāriō |
| vocative | scūtārie | scūtāria | scūtārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | scūtāriī | scūtāriae | scūtāria |
| genitive | scūtāriōrum | scūtāriārum | scūtāriōrum |
| dative | scūtāriīs | scūtāriīs | scūtāriīs |
| accusative | scūtāriōs | scūtāriās | scūtāria |
| ablative | scūtāriīs | scūtāriīs | scūtāriīs |
| vocative | scūtāriī | scūtāriae | scūtāria |
scūtārĭus, a, um, adj. id..
I. Of or belonging to a shield:
fabricae, shield-factories, Veg. Mil. 2, 11.—II. Subst.: scū-tārĭus, ii, m.
1. A shield-maker, Plaut. Ep. 1, 1, 35.—
2. In the times of the later emperors, a sort of guard, armed with the scutum, Amm. 20, 4, 3; 20, 8, 13; Inscr. Orell. 3542 sq.; cf. Vulg. 2 Par. 12, 10.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin scūtārius From scūtum (“shield”) + -ārius.
In English words that came into English from scūtārius
- squirescūtārius