LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sculptūrātus

sculptūrātus (feminine sculptūrāta, neuter sculptūrātum)
Classical[skʊɫp.tuːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[skulp.tuˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivesculptural

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesculptūrātussculptūrātasculptūrātum
genitivesculptūrātīsculptūrātaesculptūrātī
dativesculptūrātōsculptūrātaesculptūrātō
accusativesculptūrātumsculptūrātamsculptūrātum
ablativesculptūrātōsculptūrātāsculptūrātō
vocativesculptūrātesculptūrātasculptūrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesculptūrātīsculptūrātaesculptūrāta
genitivesculptūrātōrumsculptūrātārumsculptūrātōrum
dativesculptūrātīssculptūrātīssculptūrātīs
accusativesculptūrātōssculptūrātāssculptūrāta
ablativesculptūrātīssculptūrātīssculptūrātīs
vocativesculptūrātīsculptūrātaesculptūrāta

sculptūrātus, a, um, adj. sculptura,
I. of or belonging to sculpture: ars, i. e. the art of sculpture, Ven. Carm. 9, 15.

Quick answers

What does sculptūrātus mean in Latin?
sculptūrātus, a adjective, means “sculptural”.
How do you pronounce sculptūrātus?
In classical Latin, [skʊɫp.tuːˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [skulp.tuˈraː.tus].