noun · masculinesecond declension
scrīniārius
scrīniārius m (genitive scrīniāriī or scrīniārī)
Classical[skriː.niˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[skri.niˈaː.ri.us]
Meaning
- a keeper of the scrinium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | scrīniārius | scrīniāriī |
| genitive | scrīniāriī scrīniārī | scrīniāriōrum |
| dative | scrīniāriō | scrīniāriīs |
| accusative | scrīniārium | scrīniāriōs |
| ablative | scrīniāriō | scrīniāriīs |
| vocative | scrīniārie | scrīniāriī |
scrīnĭārĭus, ii, m. scrinium,
I. a keeper of the scrinium, Inscr. Grut. 587, 10; 643, 9; 1035, 5; 1111, 10; Cassiod. Var. 11, 22; 11, 24.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin scrīniārius From scrīnium + -ārius.