LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

scius

scius (feminine scia, neuter scium)
Classical[ˈski.ʊs]Ecclesiastical[ˈʃiː.us]

Meaning

  1. adjectiveknowing, cognizant
  2. adjective[with genitive ‘about something’; or with ablative gerund ‘about doing something’] knowledgeable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesciussciascium
genitivesciīsciaesciī
dativesciōsciaesciō
accusativesciumsciamscium
ablativesciōsciāsciō
vocativesciesciascium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesciīsciaescia
genitivesciōrumsciārumsciōrum
dativesciīssciīssciīs
accusativesciōssciāsscia
ablativesciīssciīssciīs
vocativesciīsciaescia

scĭus, a, um, adj. scio,
I. knowing, having knowledge of a thing (mostly ante- and post-class., and rare for sciens, gnarus, peritus).
(a). Absol.: neque quemquam invenit scium, Pac. ap. Prisc. p. 634: mulieres plus sciae, Petr. 63, 9: puto eos prudentes et scios mendacia defendenda suscipere, knowingly, wittingly, Lact. 3, 24 fin.; Vulg. Ecclus. 21, 18.—
(b). With gen.: rerum, Lact. 2, 14, 6: Latinae linguae, Macr. S. 6, 9 fin.

Origins

From sciō (“to know”) + -us, or as a back-formation from nescius (“ignorant”).

In English words that came into English from scius

  • sciolismsciolus
  • sciolousscīlus

Quick answers

What does scius mean in Latin?
scius, a adjective, means “knowing, cognizant; [with genitive ‘about something’; or with ablative gerund ‘about doing something’] knowledgeable”.
How do you pronounce scius?
In classical Latin, [ˈski.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈʃiː.us].