adverb
sapienter
sapienter (comparative sapientius, superlative sapientissimē)
Classical[sa.piˈɛn.tɛr]Ecclesiastical[sa.piˈɛn.ter]
Meaning
- wisely, sensibly
- judiciously, discretely
Latīnē defined in Latin in our graded readers
prūdenter, cum cōnsiliōsapienter — in Evangelium secundum Marcum, ch. 18
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- modice ac sapienter
- with moderation and judgment.
- vitae ratio bene ac sapienter instituta
- a sound and sensible system of conduct.
- humane, modice, moderate, sapienter, constanter ferre aliquid
- to bear a thing with resignation, composure.
săpĭenter, adv., v. sapio,
I. P. a. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sapienter adv. with comp. and sup.
sapiens, sensibly, discreetly, prudently, judiciously, wisely : dicere: facere: vivere, H.: temporibus uti, N.: populares vere et sapienter: tibi sapientius suadere te ipso: sapientius fecisse: alqd retinuisse sapientissime.
Origins
From sapiēns + -ter.