noun · femininefirst declension
sānctimōnia
sānctimōnia f (genitive sānctimōniae)
Classical[saːŋk.tɪˈmoː.ni.a]Ecclesiastical[saŋk.tiˈmɔː.ni.a]
Meaning
- sanctity
- virtuousness, chastity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sānctimōnia | sānctimōniae |
| genitive | sānctimōniae | sānctimōniārum |
| dative | sānctimōniae | sānctimōniīs |
| accusative | sānctimōniam | sānctimōniās |
| ablative | sānctimōniā | sānctimōniīs |
| vocative | sānctimōnia | sānctimōniae |
sanctĭmōnĭa, ae, f. sanctus; cf.: acrimonia, parsimonia, etc.,
I. sacredness, sanctity, moral purity, virtuousness, chastity, etc. (rare but class.):
ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse, Cic. Rab. Perd. 10, 30: habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus, id. Quint. 30, 93: summa sanctimonia, id. ib. 17, 55: priscae sanctimoniae virgo, Tac. A. 3, 69 fin.; cf. id. ib. 2, 86: femina sanctimoniā insignis, id. ib. 12, 6: nuptiarum, Auct. Her. 4, 33, 44: sine quā nemo videbit Deum, Vulg. Heb. 12, 14. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sānctimōnia ae, f
sanctus, sacredness, sanctity, holiness : ad deorum religionem et sanctimoniam demigrasse, the divine life : summa, extreme conscientiousness .
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂k-
- Proto-Indo-European*sh₂nékti
- Proto-Italic*sankiō
- Proto-Italic*sanktos
- Latinsānctimōnia
Proto-Indo-European *-mṓ Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -mōnium Latin -mōnia Latin sānctimōnia From sanctus (“holy, blessed”) + -mōnia.