LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

sānābilis

sānābilis (neuter sānābile)
Classical[saːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[saˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationcurable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesānābilissānābilissānābile
genitivesānābilissānābilissānābilis
dativesānābilīsānābilīsānābilī
accusativesānābilemsānābilemsānābile
ablativesānābilīsānābilīsānābilī
vocativesānābilissānābilissānābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesānābilēssānābilēssānābilia
genitivesānābiliumsānābiliumsānābilium
dativesānābilibussānābilibussānābilibus
accusativesānābilīs
sānābilēs
sānābilīs
sānābilēs
sānābilia
ablativesānābilibussānābilibussānābilibus
vocativesānābilēssānābilēssānābilia

sānābĭlis, e, adj. sano,
I. that can be healed, curable, remediable (rare but class.); of the body: vulnus, Ov. P. 2, 2, 59; id. R. Am. 101: dolor sanabilior, Cels. 2, 8; of the mind, * Cic. Tusc. 4, 37, 80; Sen. Ep. 108, 3. —Sup. and adv. do not occur.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin sānābilis From sānō + -bilis.

Descendants
  • Italiansanabile
  • Spanishsanable

In English words that came into English from sānābilis

  • sanablesānābilis

Quick answers

What does sānābilis mean in Latin?
sānābilis, a adjective, means “curable”.
How do you pronounce sānābilis?
In classical Latin, [saːˈnaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [saˈnaː.bi.lis].