adjectivethird-declension two-termination adjective
sānābilis
sānābilis (neuter sānābile)
Classical[saːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[saˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationcurable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sānābilis | sānābilis | sānābile |
| genitive | sānābilis | sānābilis | sānābilis |
| dative | sānābilī | sānābilī | sānābilī |
| accusative | sānābilem | sānābilem | sānābile |
| ablative | sānābilī | sānābilī | sānābilī |
| vocative | sānābilis | sānābilis | sānābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sānābilēs | sānābilēs | sānābilia |
| genitive | sānābilium | sānābilium | sānābilium |
| dative | sānābilibus | sānābilibus | sānābilibus |
| accusative | sānābilīs sānābilēs | sānābilīs sānābilēs | sānābilia |
| ablative | sānābilibus | sānābilibus | sānābilibus |
| vocative | sānābilēs | sānābilēs | sānābilia |
sānābĭlis, e, adj. sano,
I. that can be healed, curable, remediable (rare but class.);
of the body: vulnus, Ov. P. 2, 2, 59; id. R. Am. 101: dolor sanabilior, Cels. 2, 8; of the mind, * Cic. Tusc. 4, 37, 80; Sen. Ep. 108, 3. —Sup. and adv. do not occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sānābilis e, adj.
sano, that can be healed, curable, remediable : volnus, O.: animi.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin sānābilis From sānō + -bilis.
Descendants
- Italiansanabile
- Spanishsanable
In English words that came into English from sānābilis
- sanablesānābilis