adjectivethird-declension two-termination adjective
sagittālis
sagittālis (neuter sagittāle)
Classical[sa.ɡɪtˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[sa.d͡ʒitˈtaː.lis]
Meaning
- Medieval Latinrelationaltwo terminationof or pertaining to an arrow
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sagittālis | sagittālis | sagittāle |
| genitive | sagittālis | sagittālis | sagittālis |
| dative | sagittālī | sagittālī | sagittālī |
| accusative | sagittālem | sagittālem | sagittāle |
| ablative | sagittālī | sagittālī | sagittālī |
| vocative | sagittālis | sagittālis | sagittāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sagittālēs | sagittālēs | sagittālia |
| genitive | sagittālium | sagittālium | sagittālium |
| dative | sagittālibus | sagittālibus | sagittālibus |
| accusative | sagittālīs sagittālēs | sagittālīs sagittālēs | sagittālia |
| ablative | sagittālibus | sagittālibus | sagittālibus |
| vocative | sagittālēs | sagittālēs | sagittālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin sagittālis From sagitta (“an arrow, shaft, bolt”) + -ālis (“-al”, adjectival suffix).
Middle English
- Englishsagittal
In English words that came into English from sagittālis
- sagittalsagittālis