saeculum
Meaning
- neuterrace, breed
- neutergeneration, lifetime
- neuterthe amount of time between an occurrence and the death of the final person who was alive at, or witness to, that occurrence
- neuterage, time, the times, an era
rīsit et ‘ō quam tē fallunt tua saecula,’ dīxit
He smiled, and said: ‘‘Oh, how wrong you are about your era, if you think honey is sweeter than taking up money!’’8 CE, Ovidius, Fasti 1.191–192 - neutercentury
- neuterworldliness; the world
Latīnē defined in Latin in our graded readers
centum annī; longa aetās hominum.centum annīaetās, tempus mundīhic mundus, haec aetāsDeclension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | saeculum | saecula saecla, sēcla, sēcula |
| genitive | saeculī saeclī, sēclī, sēculī | saeculōrum saeclōrum, sēclōrum, sēculōrum |
| dative | saeculō saeclō, sēclō, sēculō | saeculīs saeclīs, sēclīs, sēculīs |
| accusative | saeculum | saecula saecla, sēcla, sēcula |
| ablative | saeculō saeclō, sēclō, sēculō | saeculīs saeclīs, sēclīs, sēculīs |
| vocative | saeculum | saecula saecla, sēcla, sēcula |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- saeculi consuetudo or ratio atque inclinatio temporis (temporum)
- the spirit of the times, the fashion.
- omnis memoria, omnis memoria aetatum, temporum, civitatum or omnium rerum, gentium, temporum, saeculorum memoria
- universal history.
saecla propagare, Lucr. 1, 21; cf. id. 2, 173; 5, 850: nec toties possent generatim saecla referre Naturam parentum, id. 1, 597: saecla animantum, i. e. animals, id. 2, 78; 5, 855: hominum, id. 1, 467; 5, 339; 6, 722: ferarum, id. 2, 995; 3, 753; 4, 413; 4, 686; cf.: silvestria ferarum, id. 5, 967: serpentia ferarum, id. 6, 766: mortalia, id. 5, 805; 5, 982; 5, 1238: bucera (with lanigerae pecudes), id. 5, 866; 6, 1245; cf.: vetusta cornicum (with corvorum greges), id. 5, 1084: aurea pavonum, id. 2, 503: totisque expectent saecula ripis, i. e. the shades of the infernal regions, Stat. Th. 11, 592.—Sing.: et muliebre oritur patrio de semine saeclum, the female sex, women, Lucr. 4, 1223; so, muliebre, id. 5, 1020; 2, 10 sq.—cum ad idem, unde semel profecta sunt, cuncta astra redierint ... tum ille vere vertens annus appellari potest: in quo vix dicere audeo, quam multa saecula hominum teneantur, Cic. Rep. 6, 22, 24 Mos.: cum ex hac parte saecula plura numerentur, Liv. 9, 18: quorum (Socratis atque Epicuri) aetates non annis sed saeculis scimus esse disjunctas, Hier. Vit. Cler. 4, p. 262; cf. Censor. de Die Nat. 17; Auct. ap. Serv. Verg. A. 8, 508; id. E. 4, 5.— illustrari saeculum suum ejusmodi exemplo arbitrabatur, Plin. Ep. 4, 11, 6: digna saeculo tuo, id. ib. 10, 1, 2.—in id saeculum Romuli cecidit aetas, cum jam plena Graecia poëtarum esset, Cic. Rep. 2, 10, 18 (for which: quorum aetas cum in eorum tempora incidisset, id. Or. 12, 39): saeculorum reliquorum judicium, id. Div. 1, 19, 36: ipse fortasse in hujus saeculi errore versor, id. Par. 6, 3, 50; cf.: hujus saeculi insolentia, id. Phil. 9, 6, 23; and: o nostri infamia saecli, Ov. M. 8, 97; cf. also: novi ego hoc saeculum, moribus quibus siet, Plaut. Trin. 2, 2, 6; so, hujus saecli mores, id. Truc. prol. 13; and: hoccine saeclum! o scelera! o genera sacrilega, o hominem impurum! Ter. Ad. 3, 2, 6; cf. id. Eun. 2, 2, 15: nec mutam repertam esse dicunt mulierem ullo in saeculo, Plaut. Aul. 2, 1, 7: Cato rudi saeculo litteras Graecas didicit, Quint. 12, 11, 23; so, rude, id. 2, 5, 23: grave ne rediret Saeculum Pyrrhae, Hor. C. 1, 2, 6: primo statim beatissimi saeculi ortu, Tac. Agr. 3; so, beatissimum, id. ib. 44: felix et aureum, id. Or. 12; Quint. 8, 6, 24: aureum, Sen. Contr. 2, 17; Lact. 5, 6, 13; cf.: aurea saecula, Verg. A. 6, 792; Ov. A. A. 2, 277: his jungendi sunt Diocletianus aurei parens saeculi, et Maximianus, ut vulgo dicitur, ferrei, Lampr. Elag. 35: ceteri, qui dii ex hominibus facti esse dicuntur, minus eruditis hominum saeculis fuerunt (with Romuli aetas), Cic. Rep. 2, 10, 18; cf.: res publica constituta non unā hominum vitā sed aliquot saeculis et aetatibus, id. ib. 2, 1, 2: perpetuā saeculorum admiratione celebrantur, Quint. 11, 1, 13: fecunda culpae saecula, Hor. C. 3, 6, 17: ferro duravit saecula, id. Epod. 16, 65; cf.: sic ad ferrum venistis ab auro, Saecula, Ov. M. 15, 261.—nec corrumpere et corrumpi saeculum vocatur, Tac. G. 19.— saeclum spatium annorum centum vocārunt, Varr. L. L. 6, 2, § 11 Müll.; cf. Fest. s. v. saeculares, p. 328 ib.; Censor. de Die Nat. 17: cum (Numa) illam sapientiam constituendae civitatis duobus prope saeculis ante cognovit, quam eam Graeci natam esse senserunt, Cic. de Or. 2, 37, 154: saeculo festas referente luces, Hor. C. 4, 6, 42; cf.: multa virum durando saecula vincit, Verg. G. 2, 295.—(Saturni stella) nihil immutat sempiternis saeculorum aetatibus, quin eadem iisdem temporibus efficiat, Cic. N. D. 2, 20, 52: aliquot saeculis post, Cic. Verr. 2, 4, 35, § 73: cum aliquot saecula in Italiā viguisset, id. Univ. 1; so, tot, Cic. Verr. 2, 4, 55, § 122; id. Ac. 2, 5, 15: quot, Quint. 12, 11, 22: multa, Cic. Rep. 2, 10, 20; 6, 26, 29; id. de Or. 2, 5, 21; id. Cat. 2, 5, 11; id. Fam. 11, 14, 3: plurima, id. Rep. 3, 9, 14: sexcenta, id. Fat. 12, 27: omnia, id. Lael. 4, 15; id. Phil. 2, 22, 54: ex omni saeculorum memoriā, id. ib. 4, 1, 3: vir saeculorum memoriā dignus, Quint. 10, 1, 104; cf.: ingeniorum monumenta, quae saeculis probarentur, id. 3, 7, 18: facto in saecula ituro, to future ages, to posterity, Sil. 12, 312; so Plin. Pan. 55, 1: in famam et saecula mitti, Luc. 10, 533: tarda gelu saeclisque effeta senectus, with (many) years, Verg. A. 8, 508.—Sing.: propemodum saeculi res in unum diem cumulavit, Curt. 4, 16, 10: longo putidam (anum) saeculo, Hor. Epod. 8, 1: ut videri possit saeculo prior, Quint. 10, 1, 113.—Esp. (eccl. Lat.), the following phrases are used to express forever, to all eternity, endlessly, without end: in saeculum, Vulg. Exod. 21, 6; id. Dan. 3, 89: in saeculum saeculi, id. Psa. 36, 27; id. 2 Cor. 9, 9: in saecula, id. Ps. 77, 69; id. Rom. 1, 25: in saecula saeculorum, Tert. ad Uxor. 1, 1; Ambros. Hexaëm. 3, 17, 72; Vulg. Tob. 9, 11; id. Rom. 16, 27; id. Apoc. 1, 6 et saep.—immaculatus ab hoc saeculo, Vulg. Jacob. 1, 27: et servientem corpori Absolve vinclis saeculi, Prud. στεφ. 2, 583; so id. Cath. 5, 109; Paul. Nol. Ep. 23, 33 fin.—saeculi exempla, Tert. Exhort. ad Cast. 13 (al. saecularia).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*seh₂-
- Proto-Indo-European*sh₂ey-
- Proto-Indo-European*sh₂éytlom
- Proto-Italic *saitlom ~*saiklom
- Latinsaeculum
From Proto-Italic *saiklom < *saitlom, probably from Proto-Indo-European *sh₂éytlom (“lifetime, lifespan”), from *sh₂ey- (“to bind, knit, tie together, tie to, connect”) + *-tlom (instrumental suffix) (whence Latin -culum), in the sense of successive generations being linked together over time. Compare Lithuanian sėkla (“seed”), Proto-Celtic *saitlom (“life, age”), Gaulish Sētlocenia, Hittite [script needed] (išhi-, “to bind”), Sanskrit सि (si, “to bind”). An alternative theory derives the word from Proto-Indo-European *seh₁- (“to sow”).
- Englishsaeculum
- Englishsecle
- Italiansecolo
- Frenchsièclefrom Old French ciecle, secle, sekle, sicle, siecle; seule (early)
- Frenchsieclefrom Old French ciecle, secle, sekle, sicle, siecle; seule (early)
- Catalanseglefrom Old Occitan segle
- Occitansèglefrom Old Occitan segle
- Occitansèclefrom Old Occitan segle
- Occitansièclefrom Old Occitan segle
- Spanishsiglofrom Old Spanish siclo, sieglo, siglo