LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

rūsticitās

rūsticitās f (genitive rūsticitātis)
Classical[ruːsˈtɪ.kɪ.taːs]Ecclesiastical[rusˈtiː.t͡ʃi.tas]

Meaning

  1. rusticity (country life and people)
  2. Medieval Latinuneducation, idiocy

Declension

declension
formsingularplural
nominativerūsticitāsrūsticitātēs
genitiverūsticitātisrūsticitātum
dativerūsticitātīrūsticitātibus
accusativerūsticitātemrūsticitātēs
ablativerūsticitāterūsticitātibus
vocativerūsticitāsrūsticitātēs

rustĭcĭtas, ātis, f. rusticus (not anteAug.).
I. Lit.
A. Country life and occupations, i. e. tillage, husbandry, Pall. Insit. 11.—
B. Concr., country people, Pall. 1, 31; Cod. Just. 1, 55, 3.—
II. Transf., the manners of the country or of country people, rustic behavior, rusticity (opp. urbanitas); in a good and (more freq.) in a bad sense: patria est ei Brixia, ex illā nostrā Italiā, quae multum adhuc verecundiae, frugalitatis atque etiam rusticitatis antiquae retinet ac servat, Plin. Ep. 1, 14, 4; cf. Plin. 35, 4, 9, § 26; Calp. Ecl. 4, 4.—In a bad sense: cultus adest, nec nostros mansit in annos Rusticitas priscis illa superstes avis, Ov. A. A. 3, 128: rusticitas, non pudor ille fuit, id. ib. 1, 672: vultus sine rusticitate pudentes, id. H. 20, 59: (urbanitas) cui contraria sit rusticitas, Quint. 6, 3, 17; cf.: et imperitia, et rusticitas, et rigor, id. 6, 1, 37: in quo (ore) nulla neque rusticitas neque peregrinitas resonet, id. 11, 3, 30: verborum atque ipsius etiam soni, id. 11, 3, 10: aliquem rusticitatis arguere, Suet. Caes. 53: ignorare propter rusticitatem jus suum, Dig. 49, 14, 2 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin rūsticitās From rūsticus + -tās.

Descendants
  • Frenchrusticité
  • Italianrusticità
  • Spanishrusticidad

Quick answers

What does rūsticitās mean in Latin?
rūsticitās, a noun, means “rusticity (country life and people); uneducation, idiocy”.
What is the genitive of rūsticitās?
The genitive singular is rūsticitātis. rūsticitās is feminine, third declension.
How do you pronounce rūsticitās?
In classical Latin, [ruːsˈtɪ.kɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [rusˈtiː.t͡ʃi.tas].