LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

rubicundus

rubicundus (feminine rubicunda, neuter rubicundum, comparative rubicundior)
Classical[rʊ.bɪˈkʊn.dʊs]Ecclesiastical[ru.biˈkun.dus]

Meaning

  1. adjectivered, ruddy, rubicund
    early 11th century, Egbert van Luik, "De puella a lupellis servata", Fecunda ratis, Ernst Voigt (ed.), publ. by Max Niemeyer, 1889, page 233, lines 474-476. Quidam suscepit sacro de fonte puellam, Cui dedit et tunicam rubicundo uellere textam. Quinquagesima sancta fuit babtismatis huius, Somebody raised the girl from the baptismal font, and gave to her a riding hood woven from red wool.[For] Holy Pentecost was the day of her baptism.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerubicundus
rubicundulus
rubicunda
rubicundula
rubicundum
rubicundulum
genitiverubicundī
rubicundulī
rubicundae
rubicundulae
rubicundī
rubicundulī
dativerubicundō
rubicundulō
rubicundae
rubicundulae
rubicundō
rubicundulō
accusativerubicundum
rubicundulum
rubicundam
rubicundulam
rubicundum
rubicundulum
ablativerubicundō
rubicundulō
rubicundā
rubicundulā
rubicundō
rubicundulō
vocativerubicunde
rubicundule
rubicunda
rubicundula
rubicundum
rubicundulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerubicundī
rubicundulī
rubicundae
rubicundulae
rubicunda
rubicundula
genitiverubicundōrum
rubicundulōrum
rubicundārum
rubicundulārum
rubicundōrum
rubicundulōrum
dativerubicundīs
rubicundulīs
rubicundīs
rubicundulīs
rubicundīs
rubicundulīs
accusativerubicundōs
rubicundulōs
rubicundās
rubicundulās
rubicunda
rubicundula
ablativerubicundīs
rubicundulīs
rubicundīs
rubicundulīs
rubicundīs
rubicundulīs
vocativerubicundī
rubicundulī
rubicundae
rubicundulae
rubicunda
rubicundula

rŭbĭcundus, a, um, adj. rubeo,
I. red, ruddy: rufus quidam, ore rubicundo, Plaut. Ps. 4, 7, 121; cf. id. Rud. 2, 2, 8; Ter. Hec. 3, 4, 26: corna, Hor. Ep. 1, 16, 8: pluma, Col. 8, 2, 7: luna, Plin. 18, 35, 79, § 347: Priapus, painted red, Ov. F. 6, 319 (cf. ruber): Ceres, ruddy, for flava, Verg. G. 1, 297: caelum, Vulg. Matt. 16, 2.—Comp.: sabulo, Varr. R. R. 1, 9, 5: habitus cometae, Sen. Q. N. 7, 11.

Origins

Latin secundus Latin -cundus Latin rubicundus From rubeo + -cundus.

Descendants
  • Catalanrubicund
  • Englishrubicund
  • Frenchrubicond
  • Portugueserubicundo
  • Spanishrubicundo

In English words that came into English from rubicundus

  • rubicundrubicundus

Quick answers

What does rubicundus mean in Latin?
rubicundus, a adjective, means “red, ruddy, rubicund”.
How do you pronounce rubicundus?
In classical Latin, [rʊ.bɪˈkʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ru.biˈkun.dus].