noun · femininefirst declension
rubia
rubia f (genitive rubiae)
Classical[ˈrʊ.bi.a]Ecclesiastical[ˈruː.bi.a]
Meaning
- femininemadder
c. 77-79 AD, Pliny the Elder, Naturalis Historia, 19.17
The first of these is madder, the employment of which is necessary in dyeing wool and leather.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rubia | rubiae |
| genitive | rubiae | rubiārum |
| dative | rubiae | rubiīs |
| accusative | rubiam | rubiās |
| ablative | rubiā | rubiīs |
| vocative | rubia | rubiae |
rŭbĭa, ae, f. 1. rubeus,
I. madder, Plin. 19, 3, 17, § 47:
quam aliqui ereuthodanum vocant, id. 24, 11, 56, § 94; 35, 6, 26, § 45; Vitr. 7, 14.Origins
Short for Latin rubia herba. rubia is derived from ruber (“red”).
Elsewhere
- Italianrobbia
- Portugueseruiva
- Romanianroibă
- Spanishrubia
Proto-Berber
- Central Atlas Tamazighttarrubya
- Kabyletarubya
- Tashelhittarubi