verbthird conjugation, no passive, no supine stem
rubēscō
rubēscō (present infinitive rubēscere, perfect active rubuī)
Classical[rʊˈbeːs.koː]Ecclesiastical[ruˈbɛs.ko]
Meaning
- to grow or turn red, redden
- to blush, redden
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | rubēscō | rubēscēbam | rubēscam | rubuī | rubueram | rubuerō |
| 2nd sg. | rubēscis | rubēscēbās | rubēscēs | rubuistī | rubuerās | rubueris |
| 3rd sg. | rubēscit | rubēscēbat | rubēscet | rubuit | rubuerat | rubuerit |
| 1st pl. | rubēscimus | rubēscēbāmus | rubēscēmus | rubuimus | rubuerāmus | rubuerimus |
| 2nd pl. | rubēscitis | rubēscēbātis | rubēscētis | rubuistis | rubuerātis | rubueritis |
| 3rd pl. | rubēscunt | rubēscēbant | rubēscent | rubuērunt rubuēre | rubuerant | rubuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | rubēscam | rubēscerem | rubuerim | rubuissem |
| 2nd sg. | rubēscās | rubēscerēs | rubuerīs | rubuissēs |
| 3rd sg. | rubēscat | rubēsceret | rubuerit | rubuisset |
| 1st pl. | rubēscāmus | rubēscerēmus | rubuerīmus | rubuissēmus |
| 2nd pl. | rubēscātis | rubēscerētis | rubuerītis | rubuissētis |
| 3rd pl. | rubēscant | rubēscerent | rubuerint | rubuissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | rubēsce | — |
| pres. 2nd pl. | rubēscite | — |
| fut. 2nd sg. | rubēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | rubēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | rubēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | rubēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | rubēscere | — |
| perfect infinitive | rubuisse | — |
| present participle | rubēscēns | — |
gerundrubēscendī, rubēscendō, rubēscendum
rŭbesco, bŭi, 3,
I. v. inch. n. [rubeo], to grow red, turn red, to redden (poet. and in post-Aug. prose):
Aurora, Verg. A. 3, 521; Ov. M. 3, 600: mare radiis, Verg. A. 7, 25: matutina tempora, Ov. M. 13, 581: terrae mundusque, id. ib. 2, 116: saxa sanguine vatis, id. ib. 11, 19: arva novā Neptunia caede, Verg. A. 8, 695: genae, blush, Ov. M. 7, 78: Pompeius numquam non coram pluribus rubuit, Sen. Ep. 11, 3: rosa, Plin. 21, 4, 10, § 14: vina, id. 14, 2, 4, § 35 (Jahn, rufescentia): dentes, id. 11, 37, 63, § 167 (Jahn, rufescunt).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rubēscō buī, ere, inch.
rubeo, to grow red, turn red, redden : Aurora, V.: saxa sanguine vatis, O.: arva novā Neptunia caede, V.
Origins
Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin rubēscō From rubeō (“to be red”) + -scō.