LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

rubefaciō

rubefaciō (present infinitive rubefacere, perfect active rubefēcī, supine rubefactum)
Classical[rʊ.bɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[ru.beˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto make red or ruddy; redden

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.rubefaciōrubefaciēbamrubefaciamrubefēcīrubefēceramrubefēcerō
2nd sg.rubefacisrubefaciēbāsrubefaciēsrubefēcistīrubefēcerāsrubefēceris
3rd sg.rubefacitrubefaciēbatrubefacietrubefēcitrubefēceratrubefēcerit
1st pl.rubefacimusrubefaciēbāmusrubefaciēmusrubefēcimusrubefēcerāmusrubefēcerimus
2nd pl.rubefacitisrubefaciēbātisrubefaciētisrubefēcistisrubefēcerātisrubefēceritis
3rd pl.rubefaciuntrubefaciēbantrubefacientrubefēcērunt
rubefēcēre
rubefēcerantrubefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.rubefaciamrubefaceremrubefēcerimrubefēcissem
2nd sg.rubefaciāsrubefacerēsrubefēcerīsrubefēcissēs
3rd sg.rubefaciatrubefaceretrubefēceritrubefēcisset
1st pl.rubefaciāmusrubefacerēmusrubefēcerīmusrubefēcissēmus
2nd pl.rubefaciātisrubefacerētisrubefēcerītisrubefēcissētis
3rd pl.rubefaciantrubefacerentrubefēcerintrubefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.rubefīōrubefīēbamrubefīam
2nd sg.rubefīsrubefīēbāsrubefīēs
3rd sg.rubefitrubefīēbatrubefīet
1st pl.rubefīmusrubefīēbāmusrubefīēmus
2nd pl.rubefītisrubefīēbātisrubefīētis
3rd pl.rubefīuntrubefīēbantrubefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.rubefīamrubefierem
2nd sg.rubefīāsrubefierēs
3rd sg.rubefīatrubefieret
1st pl.rubefīāmusrubefierēmus
2nd pl.rubefīātisrubefierētis
3rd pl.rubefīantrubefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.rubeface
rubefac
rubefī
pres. 2nd pl.rubefaciterubefīte
fut. 2nd sg.rubefacitōrubefītō
fut. 3rd sg.rubefacitōrubefītō
fut. 2nd pl.rubefacitōterubefītōte
fut. 3rd pl.rubefaciuntōrubefīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverubefacererubefierī
perfect infinitiverubefēcisserubefactum esse
future infinitiverubefactūrum esserubefactum īrī
present participlerubefaciēns—
perfect participle—rubefactus
rubefacta, rubefactā, rubefactae, rubefactam, rubefactārum, rubefactās, rubefacte, rubefactī, rubefactīs, rubefactō, rubefactōrum, rubefactōs
future participlerubefactūrus
rubefactūra, rubefactūrā, rubefactūrae, rubefactūram, rubefactūrārum, rubefactūrās, rubefactūre, rubefactūrī, rubefactūrīs, rubefactūrō, rubefactūrōrum, rubefactūrōs, rubefactūrum
rubefaciendus
rubefaciundus, rubefacienda, rubefaciendā, rubefaciendae, rubefaciendam, rubefaciendārum, rubefaciendās, rubefaciende, rubefaciendīs, rubefaciendōrum, rubefaciendōs
gerundrubefaciendī, rubefaciendō, rubefaciendumsupinerubefactum, rubefactū

rŭbĕ-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. id.,
I. to make red or ruddy, to redden (poet.): sanguine setas, Ov. M. 8, 383: rubefactaque sanguine tellus, id. ib. 13, 394: cornua multo cruore, id. ib. 12, 382: ora sororum (Aurora), Sil. 16, 137.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin rubefaciō From rubeō (“to be red”) + faciō (“to make”).

Quick answers

What does rubefaciō mean in Latin?
rubefaciō, a verb, means “to make red or ruddy; redden”.
What are the principal parts of rubefaciō?
rubefaciō, rubefacere, rubefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce rubefaciō?
In classical Latin, [rʊ.bɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ru.beˈfaː.t͡ʃi.o].