adjectivethird-declension two-termination adjective
rīsibilis
rīsibilis (neuter rīsibile)
Classical[riːˈsɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[riˈs̬iː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationridiculous, laughable, risible, ludicrous
- Late Latintwo terminationthat can laugh
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rīsibilis | rīsibilis | rīsibile |
| genitive | rīsibilis | rīsibilis | rīsibilis |
| dative | rīsibilī | rīsibilī | rīsibilī |
| accusative | rīsibilem | rīsibilem | rīsibile |
| ablative | rīsibilī | rīsibilī | rīsibilī |
| vocative | rīsibilis | rīsibilis | rīsibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rīsibilēs | rīsibilēs | rīsibilia |
| genitive | rīsibilium | rīsibilium | rīsibilium |
| dative | rīsibilibus | rīsibilibus | rīsibilibus |
| accusative | rīsibilīs rīsibilēs | rīsibilīs rīsibilēs | rīsibilia |
| ablative | rīsibilibus | rīsibilibus | rīsibilibus |
| vocative | rīsibilēs | rīsibilēs | rīsibilia |
rīsĭbĭlis, e, adj. rideo,
I. that can laugh, risible:
unus homo, Mart. Cap. 4, § 398.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin rīsibilis From rīdeō (“to laugh”) + -bilis.
Descendants
- Englishrisible
- Catalanrisible
- Frenchrisible
- Italianrisibile
- Portugueserisível
- Romanianrisible
- Spanishrisible
- Sicilianrisìvili
In English words that came into English from rīsibilis
- risiblerīsibilis