LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

rīdibundus

rīdibundus (feminine rīdibunda, neuter rīdibundum)
Classical[riː.dɪˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[ri.diˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivelaughing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerīdibundusrīdibundarīdibundum
genitiverīdibundīrīdibundaerīdibundī
dativerīdibundōrīdibundaerīdibundō
accusativerīdibundumrīdibundamrīdibundum
ablativerīdibundōrīdibundārīdibundō
vocativerīdibunderīdibundarīdibundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerīdibundīrīdibundaerīdibunda
genitiverīdibundōrumrīdibundārumrīdibundōrum
dativerīdibundīsrīdibundīsrīdibundīs
accusativerīdibundōsrīdibundāsrīdibunda
ablativerīdibundīsrīdibundīsrīdibundīs
vocativerīdibundīrīdibundaerīdibunda

rīdĭbundus, a, um, adj. rideo,
I. laughing (ante-class.), Plaut. Ep. 3, 3, 32; cf. Gell. 11, 15, 2 sq.; Cato, Orat. 1, Fragm. 12: ridibunda ea dicitur quae ridentem agit aut simulat, Ter. Sc. ap. Gell. 11, 15, 3.

Origins

From rīdeō (“laugh”) + -bundus.

Descendants
  • Englishridibund

Quick answers

What does rīdibundus mean in Latin?
rīdibundus, a adjective, means “laughing”.
How do you pronounce rīdibundus?
In classical Latin, [riː.dɪˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ri.diˈbun.dus].