LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

revocō

revocō (present infinitive revocāre, perfect active revocāvī, supine revocātum)
Classical[ˈrɛ.wɔ.koː]Ecclesiastical[ˈrɛː.vo.ko]
№ 813 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to recall (troops, etc.), to call back
  2. to withdraw
  3. to revive
  4. to regain, recover, bring back, restore

Latīnē defined in Latin in our graded readers

iterum vocō, redīre iubeō; amīcum revocat.
revocō -āre — in Mille Verba, Thermae

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.revocōrevocābamrevocābōrevocāvīrevocāveram
revocāram
revocāverō
revocārō
2nd sg.revocāsrevocābāsrevocābisrevocāvistī
revocāstī
revocāverās
revocārās
revocāveris
revocāris
3rd sg.revocatrevocābatrevocābitrevocāvit
revocāt
revocāverat
revocārat
revocāverit
revocārit
1st pl.revocāmusrevocābāmusrevocābimusrevocāvimus
revocāmus
revocāverāmus
revocārāmus
revocāverimus
revocārimus
2nd pl.revocātisrevocābātisrevocābitisrevocāvistis
revocāstis
revocāverātis
revocārātis
revocāveritis
revocāritis
3rd pl.revocantrevocābantrevocābuntrevocāvērunt
revocārunt, revocāvēre
revocāverant
revocārant
revocāverint
revocārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.revocemrevocāremrevocāverim
revocārim
revocāvissem
revocāssem
2nd sg.revocēsrevocārēsrevocāverīs
revocārīs
revocāvissēs
revocāssēs
3rd sg.revocetrevocāretrevocāverit
revocārit
revocāvisset
revocāsset
1st pl.revocēmusrevocārēmusrevocāverīmus
revocārīmus
revocāvissēmus
revocāssēmus
2nd pl.revocētisrevocārētisrevocāverītis
revocārītis
revocāvissētis
revocāssētis
3rd pl.revocentrevocārentrevocāverint
revocārint
revocāvissent
revocāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.revocorrevocābarrevocābor
2nd sg.revocāris
revocāre
revocābāris
revocābāre
revocāberis
revocābere
3rd sg.revocāturrevocābāturrevocābitur
1st pl.revocāmurrevocābāmurrevocābimur
2nd pl.revocāminīrevocābāminīrevocābiminī
3rd pl.revocanturrevocābanturrevocābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.revocerrevocārer
2nd sg.revocēris
revocēre
revocārēris
revocārēre
3rd sg.revocēturrevocārētur
1st pl.revocēmurrevocārēmur
2nd pl.revocēminīrevocārēminī
3rd pl.revocenturrevocārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.revocārevocāre
pres. 2nd pl.revocāterevocāminī
fut. 2nd sg.revocātōrevocātor
fut. 3rd sg.revocātōrevocātor
fut. 2nd pl.revocātōte—
fut. 3rd pl.revocantōrevocantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverevocārerevocārī
perfect infinitiverevocāvisse
revocāsse
revocātum esse
future infinitiverevocātūrum esserevocātum īrī
present participlerevocāns—
perfect participle—revocātus
revocāta, revocātā, revocātae, revocātam, revocātārum, revocātās, revocātī, revocātōrum, revocātōs
future participlerevocātūrus
revocātūra, revocātūrā, revocātūrae, revocātūram, revocātūrārum, revocātūrās, revocātūre, revocātūrī, revocātūrīs, revocātūrō, revocātūrōrum, revocātūrōs, revocātūrum
revocandus
revocanda, revocandā, revocandae, revocandam, revocandārum, revocandās, revocande, revocandīs, revocandōrum, revocandōs
gerundrevocandī, revocandō, revocandumsupinerevocātum, revocātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

intermissa studia revocare
to resume one's studies.
saepius revocatur (Liv. 7. 2. 9)
he is encored several times.
animum alicuius ab iracundia revocare
to prevent some one from growing angry, appease his anger.
ad temporum rationem aliquid revocare
to calculate the date of an event.
ad sanitatem adducere, revocare aliquem
to bring some one back to his senses.
in pristinam consuetudinem revocare aliquid
to return to ancient usage.
memoriam alicuius rei renovare, revocare (redintegrare)
to recall a thing to one's recollection.
ad artem, ad rationem revocare aliquid (De Or. 2. 11. 44)
to reduce a thing to its theoretical principles; to apply theory to a thing.
2 more phrases
ad philosophorum or philosophandi rationes revocare aliquid
to deal with a subject on scientific principles.
ad rationem, ad artem et praecepta revocare aliquid (De Or. 1. 41)
to systematise.

rĕ-vŏco, āvi, ātum, 1, v. a.
I. To call back, recall (class. and freq., esp. in the trop. sense).
A. Lit.
1. In gen.: quotiens foras ire volo, me retines, revocas, Plaut. Men. 1, 2, 5; cf. Suet. Claud. 15 fin.: de meo cursu rei publicae sum voce revocatus, Cic. Fam. 10, 1, 1: aliquem ex itinere, id. Div. 2, 8, 20; Suet. Aug. 98; id. Tib. 21: revocatus de exsilio Camillus, Liv. 5, 46: revocatum ex provinciā, Suet. Claud. 1: Caesar in Italiam revocabatur, Caes. B. C. 2, 18 fin.: spes Campanae defectionis Samnites rursus ad Caudium revocavit, Liv. 9, 27: quid me intro revocas? Plaut. Rud. 5, 2, 12.— Absol.: heus abiit: quin revocas? Plaut. Ps. 1, 3, 12; id. Ep. 2, 2, 17; id. Truc. 1, 2, 19: exclusit; revocat; redeam? Ter. Eun. 1, 1, 4; Hor. S. 2, 3, 264; Ter. Ad. 3, 2, 22; Liv. 30, 20: abeo; et revocas nono post mense, Hor. S. 1, 6, 61; Ov. M. 1, 503.—
b. Transf., of things, to draw or fetch back, to withdraw, turn back, etc.: lumina revocata, Ov. M. 7, 789: oculos meos, id. H. 16, 232: cupidas manus, id. A. A. 1, 452: pedem ab alto, Verg. A. 9, 125; cf. gradum, id. ib. 6, 128: deficientem capillum a vertice, to stroke back, Suet. Caes. 45: habenas, Sil. 16, 344: manus post terga, to bind, Sen. Thyest. 685: proscissam terram in liram, to bring back, restore, Col. 2, 10, 5; cf.: in vitibus revocantur ea, quae, etc., are pruned, Cic. de Or. 2, 21, 88; v. infra, B. 1. — Poet.: gelidos artus in vivum calorem, Ov. M. 4, 248.—
2. In partic.
a. Milit. t. t.
(a). To call back, recall; to call off, withdraw soldiers from a march or from any enterprise: his rebus cognitis Caesar legiones equitatumque revocari atque itinere desistere jubet, Caes. B. G. 5, 11: insequentes nostros, ne longius prosequerentur, Sulla revocavit, id. B. C. 3, 51; Liv. 25, 14: quae receptui canunt, ut eos etiam revocent, Cic. Rep. 1, 2, 3: tardius revocati proelio excesserant, Sall. C. 9, 4; cf. Verg. A. 5, 167: equites, Caes. B. C. 1, 80: reliquas copias, id. B. G. 7, 35: naves omnes, id. B. C. 3, 14: hos certo signo, id. ib. 1, 27 fin.; 1, 28: milites ab opere, id. B. G. 2, 20: legiones ab opere, id. B. C. 1, 82: aestus crescens revocaverat fatigatos, Amm. 24, 4, 17.—
(b). To recall to duty soldiers from a furlough: milites, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 89: veteranos, Tac. H. 2, 82: inter ceteros conveteranos suos revocatus, Inscr. Orell. 3580.—
(g). In gen., to call back, recall: (Neptunus Tritona) jubet fluctus et flumina signo Jam revocare dato, Ov. M. 1, 335.—
b. A theatrical t. t., to call for the repetition of a speech, a vocal performance, etc., to call back a player; to encore: Livius (Andronicus), cum saepius revocatus vocem obtudisset, etc., Liv. 7, 2: Diphilus tragoedus revocatus aliquoties a populo, Val. Max. 6, 2, 9: quoties ego hunc (sc. Archiam) vidi magnum numerum versuum dicere ex tempore! quoties revocatum eandem rem dicere commutatis verbis atque sententiis, Cic. Arch. 8, 18: revocatus praeco, iterum pronunciavit eadem, Liv. 33, 32.—Also with an inanim. object: cum Orestem fabulam doceret Euripides, primos tres versus revocasse dicitur Socrates, to have encored, Cic. Tusc. 4, 29, 63. —Absol.: revocasse et repeti coëgisse, Plin. Ep. 3, 5, 12.—Impers. pass.: nominatim sum appellatus in Bruto Tullius qui libertatem civibus stabiliverat. Milies revocatum est, Cic. Sest. 58, 123.—
c. To recall from death, bring back to life: quā servetis revocatum a morte Dareta, Verg. A. 5, 476; cf.: Paeoniis revocatum herbis et amore Dianae, id. ib. 7, 769: dysentericos a morte revocari, Plin. 23, 6, 60, § 113.—
B. Trop.
1. In gen., to call back, recall, resume; to withdraw, retire; to regain, recover; to draw back, draw off or away; to withhold, restrain, etc.: facilius sicut in vitibus revocantur ea, quae sese nimium profuderunt, are checked, pruned, Cic. de Or. 2, 21, 88: et vires et corpus amisi: sed si morbum depulero, facile illa revocabo, will regain, recover, id. Fam. 7, 26, 2: quae (studia) remissa temporibus, longo intervallo intermissa revocavi, id. Tusc. 1, 1, 1; cf.: quod, utcunque praetermissum, revocari non posset, Liv. 44, 40: praetermissa, Plin. 18, 6, 8, § 44: quae (philosophia) nunc prope dimissa revocatur, Cic. Ac. 2, 4, 11: veteres artes, Hor. C. 4, 15, 12: priscos mores, Liv. 39, 41: antiquam duramque militiam, Tac. A. 1, 20 fin.: quaedam exoleta, Suet. Claud. 22: omissa, id. Vesp. 16; id. Dom. 4 et saep.: nonnumquam animum incitatum revoco ipse et reflecto, Cic. Sull. 16, 46; cf. id. Att. 13, 1: vinolenti dubitant, haesitant, revocant se interdum, recover themselves, bethink themselves, id. Ac. 2, 17, 52: ut quaedam contra naturam depravata restituerentur et corrigerentur ab naturā, cum se ipsa revocasset aut arte atque medicinā, had recovered herself, id. Div. 2, 46, 96: revocare se non poterat familiaritate implicatus, could not withdraw, id. Pis. 29, 70: primae revocabo exordia pugnae, Verg. A. 7, 40; cf. Sen. Ben. 7, 25, 2 al.: revocari in memoriam somnii, Just. 1, 5, 3; 7, 1, 8.— Poet., with inf.: nec tamen illa suae revocatur parcere famae, nor can she be induced, persuaded, etc., Prop. 1, 16, 11: memoriam ad referendam gratiam admonitione revocare, to bring, induce, Sen. Ben. 5, 25, 6: scalam nobis in memoriam revocare, Aug. Civ. Dei, 16, 38, 2; id. Serm. 280, 1: in memoriam rursus revocatus, Petr. 10: revocat tua forma parentem (with recordor), Sil. 16, 193: magni est ingenii revocare mentem a sensibus, Cic. Tusc. 1, 16, 38; cf.: eos ab illā consuetudine, id. Rep. 2, 13, 25: quos (homines) spes praedandi studiumque bellandi ab agriculturā et cottidiano labore revocabat, Caes. B. G. 3, 17: aliquam a cupiditate, Cic. Clu. 5, 12: aliquem a turpissimo consilio, id. Att. 3, 15, 4: aliquem a tanto scelere, id. Cat. 3, 5, 10; cf. id. ib. 1, 9, 22: animum ab irā, Ov. Tr. 2, 557: jam lapsos ab errore, Quint. 2, 6, 2: perterritos animos a metu, id. 2, 16, 8 et saep.: ab errore ad rectiorem viam, Lact. 1, 1, 21: cum ex saevis et perditis rebus ad meliorem statum fortuna revocatur, Cic. ap. Amm. 15, 5, 23: disceptationem ab rege ad Romanos revocabant, Liv. 41, 20: rebus institutis ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros, Cic. Rep. 2, 14, 27: ad quam eos quasi formulam dicendi revocent, id. Opt. Gen. 5, 15: ad quae me exempla revocas, Cic. Verr. 2, 3, 90, § 210; Quint. 10, 7, 32: rem paene ad manus, Cic. Clu. 49, 136: me ad pristina studia revocavi, id. Brut. 3, 11: me ad meum munus pensumque revocabo, id. de Or. 3, 30, 119: se ad industriam, id. Brut. 94, 323: se rursus ad moestitiam, id. Tusc. 3, 27, 64: se ad se, id. Ac. 2, 16, 51: vilicum ad rationem, compel to an account, Cato, R. R. 2, 2: libertinos ingratos revocavit in servitutem, Suet. Claud. 25: fortunae possessionesque omnium in dubium incertumque revocabuntur, Cic. Caecin. 27, 76: ad spem consulatūs in partem revocandam aspirare non auderet, to bring over to his side, Liv. 4, 35: quod temporis hortorum aut villarum curae seponitur, in animum revocabo, will transfer to my mind, Tac. A. 14, 54: abi, Quo blandae juvenum te revocant preces (= a me ad se vocant, Orell.), Hor. C. 4, 1, 7.—
2. In partic.
a. Pregn.: ad aliquid, to apply, reduce, refer a thing to something as a standard (syn. referre) (Ciceron.): impuri cujusdam et ambitiosi et omnia ad suam potentiam revocantis esse sententiam, Cic. Lael. 16, 59: misericordiā movetur, si is, qui audit, adduci potest, ut illa, quae de altero deplorentur, ad suas res revocet, id. de Or. 2, 52, 211: omnia ad artem et ad praecepta, id. ib. 2, 11, 44: omnia ad scientiam, id. Fin. 2, 13, 43: illa de urbis situ ad rationem, id. Rep. 2, 11, 22: rationem ad veritatem, id. Off. 3, 21, 84: rem ad illam rationem conjecturamque, id. Dom. 6, 15.—
b. To recall, revoke, retract, cancel (not so till after the Aug. per.): si facta mihi revocare liceret. Ov. M. 9, 617: promissum suum, Sen. Ben. 4, 39, 2: sententiam suam, Dig. 48, 18, 1 fin.: libertatem (shortly after: in servitutem retrahi), Tac. A. 13, 26: litteras, Suet. Vesp. 8: legatum ad quingenta, id. Galb. 5.—
c. As law t. t.: domum, domum suam revocare, to appeal to a judge of one's own country or city: (legatis) revocandi domum suam jus datur, Dig. 5, 1, 2, §§ 3, 4, and 5.—
II. To ask back again, to invite in return: mutuo vocare, Non. (rare): domum suam istum non fere quisquam vocabat. Nec mirum; qui neque in urbe viveret neque revocaturus esset, Cic. Rosc. Am. 18, 52; Varr. ap. Non. 167, 14: cum vulpem revocasset, Phaedr. 1, 25, 7; Lact. 6, 12, 3.—Hence, transf.: tribuni plebis quoniam adhuc praesens certamen contentionemque fugerunt: nunc in meam contionem prodeant, et, quo provocati ad me venire noluerunt, revocati saltem revertantur, i. e. now that they are invited to come back, Cic. Agr. 3, 1, 1.—
III. To call again, summon anew (rare): itaque hominem populus revocat, et retrahatur necesse est, i. e. to answer a renewed accusation, Cic. Q. Fr. 2, 4 (6), 6: tribuni de integro agere coeperunt revocaturosque se easdem tribus renuntiarunt, Liv. 45, 36 fin.; cf. id. 40, 46: refectum est convivium et rursus Quartilla ad bibendum revocavit, challenged us again, Petr. 23: convivam in diem posterum, Suet. Claud. 32.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrevocō

Proto-Indo-European *wekʷ-der. Proto-Indo-European *wokʷ-der. Latin vocō Latin revocō From re- + vocō.

Descendants
  • Catalanrevocar
  • Englishrevoke
  • Englishrevoice
  • Frenchrévoquer
  • Italianrevocare
  • Portugueserevogar
  • Romanianrevoca
  • Spanishrevocar
  • Old Frenchrevochier

Quick answers

What does revocō mean in Latin?
revocō, a verb, means “to recall (troops, etc.), to call back; to withdraw; to revive”.
What are the principal parts of revocō?
revocō, revocāre, revocāvī, revocātum (first conjugation).
How do you pronounce revocō?
In classical Latin, [ˈrɛ.wɔ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.vo.ko].
Where does revocō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin revocō.