verbfirst conjugation, no perfect or supine stems
revindicō
revindicō (present infinitive revindicāre)
Classical[rɛˈwɪn.dɪ.koː]Ecclesiastical[reˈvin.di.ko]
Meaning
- Late Latinto exact retribution from
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | revindicō | revindicābam | revindicābō | — | — | — |
| 2nd sg. | revindicās | revindicābās | revindicābis | — | — | — |
| 3rd sg. | revindicat | revindicābat | revindicābit | — | — | — |
| 1st pl. | revindicāmus | revindicābāmus | revindicābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | revindicātis | revindicābātis | revindicābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | revindicant | revindicābant | revindicābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | revindicem | revindicārem | — | — |
| 2nd sg. | revindicēs | revindicārēs | — | — |
| 3rd sg. | revindicet | revindicāret | — | — |
| 1st pl. | revindicēmus | revindicārēmus | — | — |
| 2nd pl. | revindicētis | revindicārētis | — | — |
| 3rd pl. | revindicent | revindicārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | revindicor | revindicābar | revindicābor |
| 2nd sg. | revindicāris revindicāre | revindicābāris revindicābāre | revindicāberis revindicābere |
| 3rd sg. | revindicātur | revindicābātur | revindicābitur |
| 1st pl. | revindicāmur | revindicābāmur | revindicābimur |
| 2nd pl. | revindicāminī | revindicābāminī | revindicābiminī |
| 3rd pl. | revindicantur | revindicābantur | revindicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | revindicer | revindicārer |
| 2nd sg. | revindicēris revindicēre | revindicārēris revindicārēre |
| 3rd sg. | revindicētur | revindicārētur |
| 1st pl. | revindicēmur | revindicārēmur |
| 2nd pl. | revindicēminī | revindicārēminī |
| 3rd pl. | revindicentur | revindicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | revindicā | revindicāre |
| pres. 2nd pl. | revindicāte | revindicāminī |
| fut. 2nd sg. | revindicātō | revindicātor |
| fut. 3rd sg. | revindicātō | revindicātor |
| fut. 2nd pl. | revindicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | revindicantō | revindicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | revindicāre | revindicārī |
| present participle | revindicāns | — |
| future participle | — | revindicandus |
gerundrevindicandī, revindicandō, revindicandum
rĕ-vindĭco, āre, 1, v. a.,
I. to exact retribution from (late Lat.), Primas in Gal. Ad. c. 5.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrevindicō
Latin vindicō Latin revindicō From re- + vindicō.