noun · femininefirst declension
reticentia
reticentia f (genitive reticentiae)
Meaning
- femininesilence (keeping silent)
- feminineaposiopesis
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cōnsultum silentiumreticentia -ae (f) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 10
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | reticentia | reticentiae |
| genitive | reticentiae | reticentiārum |
| dative | reticentiae | reticentiīs |
| accusative | reticentiam | reticentiās |
| ablative | reticentiā | reticentiīs |
| vocative | reticentia | reticentiae |
rĕtĭcentĭa, ae, f. reticeo,
I. a keeping silent, silence (rare but good prose):
quid taces? enicas me miserum tuā reticentiā, Plaut. Merc. 5, 2, 52; Pac. ap. Non. 1, 31 (Trag. Rel. p. 94 Rib.): posterorum, Cic. Phil. 14, 12, 33: a jurisconsultis etiam reticentiae poena est constituta (viz. as to a defect in a thing sold), id. Off. 3, 16, 65.— II. In rhetor.,= aposiopesis, a pause in the midst of a speech, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 54; 57.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
reticentia ae, f
reticeo, a keeping silent, silence, reticence : reticentiae poena, i. e. for suppressing the truth .—In rhet., an abrupt pause .
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin reticentia From reticēns + -ia.
Descendants
- Catalanreticència
- Frenchréticence
- Italianreticenza
- Occitanreticéncia
- Portuguesereticência
- Romanianreticență
- Spanishreticencia
- Galicianreticencia
In English words that came into English from reticentia
- reticencereticentia