LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

reticentia

reticentia f (genitive reticentiae)

Meaning

  1. femininesilence (keeping silent)
  2. feminineaposiopesis

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativereticentiareticentiae
genitivereticentiaereticentiārum
dativereticentiaereticentiīs
accusativereticentiamreticentiās
ablativereticentiāreticentiīs
vocativereticentiareticentiae

rĕtĭcentĭa, ae, f. reticeo,
I. a keeping silent, silence (rare but good prose): quid taces? enicas me miserum tuā reticentiā, Plaut. Merc. 5, 2, 52; Pac. ap. Non. 1, 31 (Trag. Rel. p. 94 Rib.): posterorum, Cic. Phil. 14, 12, 33: a jurisconsultis etiam reticentiae poena est constituta (viz. as to a defect in a thing sold), id. Off. 3, 16, 65.—
II. In rhetor.,= aposiopesis, a pause in the midst of a speech, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 54; 57.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin reticentia From reticēns + -ia.

Descendants
  • Catalanreticència
  • Frenchréticence
  • Italianreticenza
  • Occitanreticéncia
  • Portuguesereticência
  • Romanianreticență
  • Spanishreticencia
  • Galicianreticencia

In English words that came into English from reticentia

  • reticencereticentia

Quick answers

What does reticentia mean in Latin?
reticentia, a noun, means “silence (keeping silent); aposiopesis”.
What is the genitive of reticentia?
The genitive singular is reticentiae. reticentia is feminine, first declension.