noun · neutersecond declension
resultātum
resultātum n (genitive resultātī)
Classical[rɛ.sʊɫˈtaː.tũː]Ecclesiastical[re.s̬ulˈtaː.tum]
Meaning
- Medieval Latinresult
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | resultātum | resultāta resultātēs |
| genitive | resultātī | resultātōrum |
| dative | resultātō | resultātīs resultātibus |
| accusative | resultātum resultātem | resultāta resultātēs |
| ablative | resultātō resultāte | resultātīs resultātibus |
| vocative | resultātum | resultāta resultātēs |
Origins
From the substantivized neuter singular of resultātus (perfect passive participle of resultō (“to come up as a consequence”)). By surface analysis, resultō + -ātum.
Descendants
- Catalanresultat
- Englishresult
- Frenchrésultat
- Italianrisultato
- Portugueseresultado
- Romanianrezultat
- Spanishresultado
- Ladinresultat
- Polishrezultat
- Yiddishרעזולטאַטfrom Russian результа́т