LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

respīrātiō

respīrātiō f (genitive respīrātiōnis)
Classical[rɛs.piːˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[res.piˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. exhaling
  2. breathing, respiration

Declension

declension
formsingularplural
nominativerespīrātiōrespīrātiōnēs
genitiverespīrātiōnisrespīrātiōnum
dativerespīrātiōnīrespīrātiōnibus
accusativerespīrātiōnemrespīrātiōnēs
ablativerespīrātiōnerespīrātiōnibus
vocativerespīrātiōrespīrātiōnēs

rēspīrātĭo, ōnis, f. respiro.
I. Lit., a breathing out, exhaling; hence, in gen., breathing, respiration, Cic. Univ. 6; Plin. 9, 7, 6, § 18; Quint. 9, 4, 67 (with spiritus); 11, 3, 39; 53; 63; Cael. Aur. Acut. 2, 3, 16; 2, 32, 167.—*
B. Transf., exhalation: aquarum, Cic. N. D. 2, 10, 27.—
II. Trop., a breathing in the course of an action, i. e. a taking breath, resting; an intermission, pause: in suo quisque gradu obnixi sine respiratione ac respectu pugnabant, Liv. 8, 38.—So of a pause in speaking: morae respirationesque delectant, Cic. Or. 16, 53; cf. Quint. 7, 9, 11; 11, 3, 49.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin respīrātiō From respīrō, respīrāre + -tiō.

Descendants
  • Catalanrespiració
  • Englishrespiration
  • Frenchrespiration
  • Italianrespirazione
  • Occitanrespiracion
  • Portugueserespiração
  • Romanianrespirație
  • Spanishrespiración
  • Dutchrespiratie
  • Irishriospráid

Quick answers

What does respīrātiō mean in Latin?
respīrātiō, a noun, means “exhaling; breathing, respiration”.
What is the genitive of respīrātiō?
The genitive singular is respīrātiōnis. respīrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce respīrātiō?
In classical Latin, [rɛs.piːˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [res.piˈrat.t͡si.o].