noun · femininethird declension
resonātiō
resonātiō f (genitive resonātiōnis)
Meaning
- resonance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | resonātiō | resonātiōnēs |
| genitive | resonātiōnis | resonātiōnum |
| dative | resonātiōnī | resonātiōnibus |
| accusative | resonātiōnem | resonātiōnēs |
| ablative | resonātiōne | resonātiōnibus |
| vocative | resonātiō | resonātiōnēs |
rĕsŏnātĭo, ōnis, f. id.,
I. resonance (late Lat.), Cassiod. in Psa. 150, 4.