noun · femininefirst declension
resonantia
resonantia f (genitive resonantiae)
Classical[rɛ.sɔˈnan.ti.a]Ecclesiastical[re.s̬oˈnan.t͡si.a]
Meaning
- feminineecho, resonance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | resonantia | resonantiae |
| genitive | resonantiae | resonantiārum |
| dative | resonantiae | resonantiīs |
| accusative | resonantiam | resonantiās |
| ablative | resonantiā | resonantiīs |
| vocative | resonantia | resonantiae |
Origins
From resonāns + -ia.
Descendants
- Catalanressonància
- Englishresonance
- Frenchrésonance
- Italianrisonanza
- Occitanressonància
- Portugueseressonância
- Spanishresonancia
- Galicianresonancia
In English words that came into English from resonantia
- resonanceresonantia