LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

resecō

resecō (present infinitive resecāre, perfect active resecuī, supine resectum)
Classical[ˈrɛ.sɛ.koː]Ecclesiastical[ˈrɛː.s̬e.ko]

Meaning

  1. to cut off or loose
  2. to curtail, stop
  3. to check, restrain

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.resecōresecābamresecābōresecuīresecueramresecuerō
2nd sg.resecāsresecābāsresecābisresecuistīresecuerāsresecueris
3rd sg.resecatresecābatresecābitresecuitresecueratresecuerit
1st pl.resecāmusresecābāmusresecābimusresecuimusresecuerāmusresecuerimus
2nd pl.resecātisresecābātisresecābitisresecuistisresecuerātisresecueritis
3rd pl.resecantresecābantresecābuntresecuērunt
resecuēre
resecuerantresecuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.resecemresecāremresecuerimresecuissem
2nd sg.resecēsresecārēsresecuerīsresecuissēs
3rd sg.resecetresecāretresecueritresecuisset
1st pl.resecēmusresecārēmusresecuerīmusresecuissēmus
2nd pl.resecētisresecārētisresecuerītisresecuissētis
3rd pl.resecentresecārentresecuerintresecuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.resecorresecābarresecābor
2nd sg.resecāris
resecāre
resecābāris
resecābāre
resecāberis
resecābere
3rd sg.resecāturresecābāturresecābitur
1st pl.resecāmurresecābāmurresecābimur
2nd pl.resecāminīresecābāminīresecābiminī
3rd pl.resecanturresecābanturresecābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.resecerresecārer
2nd sg.resecēris
resecēre
resecārēris
resecārēre
3rd sg.resecēturresecārētur
1st pl.resecēmurresecārēmur
2nd pl.resecēminīresecārēminī
3rd pl.resecenturresecārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.resecāresecāre
pres. 2nd pl.resecāteresecāminī
fut. 2nd sg.resecātōresecātor
fut. 3rd sg.resecātōresecātor
fut. 2nd pl.resecātōte—
fut. 3rd pl.resecantōresecantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveresecāreresecārī
perfect infinitiveresecuisseresectum esse
future infinitiveresectūrum esseresectum īrī
present participleresecāns—
perfect participle—resectus
resecta, resectā, resectae, resectam, resectārum, resectās, resecte, resectī, resectīs, resectō, resectōrum, resectōs
future participleresectūrus
resectūra, resectūrā, resectūrae, resectūram, resectūrārum, resectūrās, resectūre, resectūrī, resectūrīs, resectūrō, resectūrōrum, resectūrōs, resectūrum
resecandus
resecanda, resecandā, resecandae, resecandam, resecandārum, resecandās, resecande, resecandīs, resecandōrum, resecandōs
gerundresecandī, resecandō, resecandumsupineresectum, resectū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

non id ad vivum reseco (Lael. 5. 8)
I do not take that too strictly.

rĕ-sĕco, cŭi, ctum (resecavi, Symm. Ep. 10, 73:
I. resecata, Eum. Grat. Act. ad Const. 11 fin.), 1, v. a., to cut loose, cut off (class.; esp. in the trop. signif.; cf. praecido).
I. Lit.: ut linguae scalpello resectae liberarentur, Cic. Div. 2, 46, 96: os, id. Leg. 2, 22, 55: palpebras, id. Pis. 19, 43: enodes truncos, Verg. G. 2, 78: radices, Ov. M. 7, 264: longos ferro capillos, id. ib. 11, 182: de tergore partem Exiguam, id. ib. 8, 650: barba resecta, id. Tr. 4, 10, 58: alas, id. R. Am. 701: extremam partem ipsius unguis ad vivum, to the quick, Col. 6, 12, 3; 5, 9, 15: ungues, Val. Max. 3, 2, 15.—
II. Trop., to cut off, curtail; to check, stop, restrain: quod aiunt, nimia resecari oportere, naturalia relinqui (shortly after, circumcidere and amputare), Cic. Tusc. 4, 26, 57; cf. id. ib. 4, 20, 46: quae resecanda erunt, non patiar ad perniciem civitatis manere, id. Cat. 2, 5, 11: libidinem, id. Att. 1, 18, 2: audacias et libidines, Cic. Verr. 2, 3, 89, § 208: crimina quaedam cum primā barbā, Juv. 8, 166: spatio brevi Spem longam reseces, Hor. C. 1, 11, 7; cf.: haec (dicta), Plin. Ep. 2, 5, 4; Juv. 8, 166: neque id ad vivum reseco, ut illi qui haec subtilius disserunt, i. e. nor do I take this in too strict a sense, Cic. Lael. 5, 18 (v. supra, I.): de vivo aliquid erat resecandum, was to be cut from the quick, Cic. Verr. 2, 3, 50, § 118.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinresecō

Proto-Indo-European *sek- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *sékh₁yeti Proto-Italic *sekaō Latin seco Latin resecō From re- + seco.

Descendants
  • Englishresect
  • Italianresecare
  • Italianrisecare
  • Portugueserasgar
  • Portugueseriscar
  • Portugueseressecar
  • Spanishrasgarfrom Old Spanish resgar
  • Spanishresecarfrom Old Spanish resgar
  • Galicianriscar

In English words that came into English from resecō

  • riskresecō
  • risqué*resecum
  • resectresectus

Quick answers

What does resecō mean in Latin?
resecō, a verb, means “to cut off or loose; to curtail, stop; to check, restrain”.
What are the principal parts of resecō?
resecō, resecāre, resecuī, resectum (first conjugation).
How do you pronounce resecō?
In classical Latin, [ˈrɛ.sɛ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.s̬e.ko].
Where does resecō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin resecō.
Which English words come from resecō?
English words that go back to Latin resecō include risk, resect and risqué.