LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

requiētus

requiētus (feminine requiēta, neuter requiētum)
Classical[rɛ.kʷiˈeː.tʊs]Ecclesiastical[re.kʷiˈɛː.tus]

Meaning

  1. adjectiverested, refreshed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerequiētusrequiētarequiētum
genitiverequiētīrequiētaerequiētī
dativerequiētōrequiētaerequiētō
accusativerequiētumrequiētamrequiētum
ablativerequiētōrequiētārequiētō
vocativerequiēterequiētarequiētum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerequiētīrequiētaerequiēta
genitiverequiētōrumrequiētārumrequiētōrum
dativerequiētīsrequiētīsrequiētīs
accusativerequiētōsrequiētāsrequiēta
ablativerequiētīsrequiētīsrequiētīs
vocativerequiētīrequiētaerequiēta

rĕquĭētus, a, um, Part. and P. a. of requiesco.

Origins

Perfect passive participle of requiēscō (“to rest”).

Descendants
  • Portugueserequieto

Quick answers

What does requiētus mean in Latin?
requiētus, a adjective, means “rested, refreshed”.
How do you pronounce requiētus?
In classical Latin, [rɛ.kʷiˈeː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.kʷiˈɛː.tus].