LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

replicō

replicō (present infinitive replicāre, perfect active replicāvī, supine replicātum)
Classical[ˈrɛ.plɪ.koː]Ecclesiastical[ˈrɛː.pli.ko]

Meaning

  1. to turn, fold or bend back
  2. to unroll (a scroll)
  3. to unwind (a rope, etc.)
  4. to think or reflect upon

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.replicōreplicābamreplicābōreplicāvīreplicāveramreplicāverō
replicārō
2nd sg.replicāsreplicābāsreplicābisreplicāvistī
replicāstī
replicāverās
replicārās
replicāveris
3rd sg.replicatreplicābatreplicābitreplicāvitreplicāverat
replicārat
replicāverit
replicārit
1st pl.replicāmusreplicābāmusreplicābimusreplicāvimusreplicāverāmusreplicāverimus
replicārimus
2nd pl.replicātisreplicābātisreplicābitisreplicāvistis
replicāstis
replicāverātis
replicārātis
replicāveritis
replicāritis
3rd pl.replicantreplicābantreplicābuntreplicāvērunt
replicāvēre, replicārunt
replicāverant
replicārant
replicāverint
replicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.replicemreplicāremreplicāverim
replicārim
replicāvissem
replicāssem
2nd sg.replicēsreplicārēsreplicāverīsreplicāvissēs
replicāssēs
3rd sg.replicetreplicāretreplicāverit
replicārit
replicāvisset
replicāsset
1st pl.replicēmusreplicārēmusreplicāverīmus
replicārīmus
replicāvissēmus
replicāssēmus
2nd pl.replicētisreplicārētisreplicāverītis
replicārītis
replicāvissētis
replicāssētis
3rd pl.replicentreplicārentreplicāverint
replicārint
replicāvissent
replicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.replicorreplicābarreplicābor
2nd sg.replicāris
replicāre
replicābāris
replicābāre
replicāberis
replicābere
3rd sg.replicāturreplicābāturreplicābitur
1st pl.replicāmurreplicābāmurreplicābimur
2nd pl.replicāminīreplicābāminīreplicābiminī
3rd pl.replicanturreplicābanturreplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.replicerreplicārer
2nd sg.replicēris
replicēre
replicārēris
replicārēre
3rd sg.replicēturreplicārētur
1st pl.replicēmurreplicārēmur
2nd pl.replicēminīreplicārēminī
3rd pl.replicenturreplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.replicāreplicāre
pres. 2nd pl.replicātereplicāminī
fut. 2nd sg.replicātōreplicātor
fut. 3rd sg.replicātōreplicātor
fut. 2nd pl.replicātōte—
fut. 3rd pl.replicantōreplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivereplicārereplicārī
perfect infinitivereplicāvisse
replicāsse
replicātum esse
future infinitivereplicātūrum essereplicātum īrī
present participlereplicāns—
perfect participle—replicātus
replicāta, replicātā, replicātae, replicātam, replicātārum, replicātās, replicātī, replicātōrum, replicātōs
future participlereplicātūrus
replicātūra, replicātūrā, replicātūrae, replicātūram, replicātūrārum, replicātūrās, replicātūre, replicātūrī, replicātūrīs, replicātūrō, replicātūrōrum, replicātūrōs, replicātūrum
replicandus
replicanda, replicandā, replicandae, replicandam, replicandārum, replicandās, replicande, replicandīs, replicandōrum, replicandōs
gerundreplicandī, replicandō, replicandumsupinereplicātum, replicātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

memoriam annalium or temporum replicare
to consult history.

rĕ-plĭco, āvi (e. g. Vulg. Gen. 4, 27; id. Jos. 8, 35 al.), ātum (collat. form, replictae tunicae, Stat. S. 4, 9, 29), 1, v. a.,
I. to fold or roll back, to bend or turn back (cf.: revolvo, reflecto).
I. Lit.: vel Euhemero replicato, vel Nicagorā, etc., unrolled, opened, Arn. 4, 147; cf. infra, II.: surculos in terram dimittito replicatoque ad vitis caput, bend back, Cato, R. R. 41, 4; so, labra, Quint. 11, 3, 81; cf.: replicatā cervice, Plin. 34, 8, 19, § 80; and: margine intus replicato, id. 9, 33, 52, § 102: ab omni laevitate acies radios tuos replicat, casts back, reflects, Sen. Q. N. 1, 3, 7; cf.: quia radii solis replicantur, id. ib. 2, 10, 3: jocinera replicata, folded inwards, Suet. Aug. 95.—
II. Trop., to unfold, unroll, turn over; to bend or turn back; to open: ut ne replices annalium memoriam, unfold, turn over, Cic. Sull. 9, 27; so, memoriam temporum, id. Leg. 3, 14, 41: traductio temporis nihil novi efficientis et primum quicque replicantis, unrolling, unwinding, id. Div. 1, 56, 127: cujus acumen nimis tenue retunditur et in se saepe replicatur, is bent back, Sen. Ben. 1, 4, 1: vestigium suum, to withdraw, i. e. to go back, App. M. 4, p. 151, 15.—
B. In partic.
1. To turn over and over in the mind, to think or reflect upon; to go over, repeat (post-class.): haec identidem mecum, App. M. 3, p. 129: titulos, singula, Prud. στεφ. 11, 3: necem, to tell again, Amm. 30, 1, 3: vitam, Sid. Ep. 7, 9: lamentum, Vulg. 2 Par. 35, 25; id. Num. 27, 23: quorum (glirium) magnitudo saepius replicata laudatur adsidue, Amm. 28, 4, 13: vultu adsimulato saepius replicando, quod, etc., id. 14, 11, 11. —
2. In jurid. and late Lat., to make a reply or replication, Dig. 2, 14, 35 fin.; Greg. Mag. in Job, 16 init.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinreplicō

Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin replicō From re- + plicō.

Descendants
  • Catalanreplegar
  • Portugueserepregarfrom Catalan replegar
  • Spanishreplegarfrom Catalan replegar
  • Italianripiegare
  • Occitanreplegar
  • Frenchreplierfrom Old French repleir
  • Frenchreployerfrom Old French repleir
  • Englishreplyfrom Old French repleir
  • Catalanreplicar
  • Englishreplicate

Quick answers

What does replicō mean in Latin?
replicō, a verb, means “to turn, fold or bend back; to unroll (a scroll); to unwind (a rope, etc.)”.
What are the principal parts of replicō?
replicō, replicāre, replicāvī, replicātum (first conjugation).
How do you pronounce replicō?
In classical Latin, [ˈrɛ.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.pli.ko].
Where does replicō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin replicō.