noun · femininethird declension
renūntiātiō
renūntiātiō f (genitive renūntiātiōnis)
Meaning
- declaration, proclamation
- resignation, renunciation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | renūntiātiō | renūntiātiōnēs |
| genitive | renūntiātiōnis | renūntiātiōnum |
| dative | renūntiātiōnī | renūntiātiōnibus |
| accusative | renūntiātiōnem | renūntiātiōnēs |
| ablative | renūntiātiōne | renūntiātiōnibus |
| vocative | renūntiātiō | renūntiātiōnēs |
rĕnuntĭātĭo (rĕnunc-), ōnis, f. renuntio.
I. Publicists' and jurid. t. t., a report, declaration, proclamation, notice, announcement (class.), Cic. Verr. 2, 1, 34, § 88:
Caesio renuntiat, se dedisse: cognoscite renuntiationem ex litteris publicis, id. ib. 2, 3, 39, § 89: suffragiorum, id. Planc. 6, 14: non eundem esse ordinem dignitatis et renuntiationis (sc. magistratus), propterea quod renuntiatio gradus habeat, id. Mur. 8, 18: alicujus, Plin. Pan. 77, 1: interest nostrā, ne fallamur in modi renuntiatione, Dig. 11, 6, 1.—II. A giving notice or warning (post-class.):
voluntate distrahitur societas renuntiatione, Dig. 17, 2, 63 fin.; 17, 2, 65, § 3; 6 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
renūntiātiō ōnis, f
renuntio, a report, proclamation, announcement : eius: suffragiorum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin renūntiātiō From renūntiō + -tiō.
In English words that came into English from renūntiātiō
- renunciationrenūntiātiō