verbfirst conjugation, deponent, no passive
reliquor
reliquor (present infinitive reliquārī, perfect active reliquātus sum)
Classical[ˈrɛ.lɪ.kʷɔr]Ecclesiastical[ˈrɛː.li.kʷor]
Meaning
- deponentto leave a balance
- deponentto be in the red (owe money on account)
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reliquor | reliquābar | reliquābor | — | — | — |
| 2nd sg. | reliquāris reliquāre | reliquābāris reliquābāre | reliquāberis reliquābere | — | — | — |
| 3rd sg. | reliquātur | reliquābātur | reliquābitur | — | — | — |
| 1st pl. | reliquāmur | reliquābāmur | reliquābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | reliquāminī | reliquābāminī | reliquābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | reliquantur | reliquābantur | reliquābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | reliquer | reliquārer | — | — |
| 2nd sg. | reliquēris reliquēre | reliquārēris reliquārēre | — | — |
| 3rd sg. | reliquētur | reliquārētur | — | — |
| 1st pl. | reliquēmur | reliquārēmur | — | — |
| 2nd pl. | reliquēminī | reliquārēminī | — | — |
| 3rd pl. | reliquentur | reliquārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | reliquāre | — |
| pres. 2nd pl. | reliquāminī | — |
| fut. 2nd sg. | reliquātor | — |
| fut. 3rd sg. | reliquātor | — |
| fut. 3rd pl. | reliquantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | reliquārī | — |
| perfect infinitive | reliquātum esse | — |
| future infinitive | reliquātūrum esse | — |
| present participle | reliquāns | — |
| perfect participle | reliquātus | — |
| future participle | reliquātūrus | — |
gerundreliquandī, reliquandō, reliquandumsupinereliquātum, reliquātū
rĕlĭquor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. (act. collat. form reliquavit, Dig. 34, 3, 9) [reliquus], to be in arrears, to leave a balance, to owe a balance, remain indebted (jurid. Lat.).
I. Neutr.:
eos debitores rerum publicarum accipere debemus, qui ex administratione reipublicae reliquantur, Dig. 50, 4, 6: si filius in muneribus publicis reliquatus est, ib. 10, 2, 20, § 6; 33, 8, 23 pr.— II. Act.:
reliquatus est amplam summam, Dig. 33, 7, 20: debitum ex conductione, ib. 26, 7, 46.Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin reliquor From reliquus + -or.