LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

relevātiō

relevātiō f (genitive relevātiōnis)
Classical[rɛ.ɫɛˈwaː.ti.oː]Ecclesiastical[re.leˈvat.t͡si.o]

Meaning

  1. lightening, alleviation, relief

Declension

declension
formsingularplural
nominativerelevātiōrelevātiōnēs
genitiverelevātiōnisrelevātiōnum
dativerelevātiōnīrelevātiōnibus
accusativerelevātiōnemrelevātiōnēs
ablativerelevātiōnerelevātiōnibus
vocativerelevātiōrelevātiōnēs

rĕlĕvātĭo, ōnis, f. id..
I. = ἐναιώρημα (Hippoc.), scum: ut urina nullam faciat relevationem, Cael. Aur. Tard. 5, 3, 55. —
II. A lightening, alleviation, relief (postclass. and very rare): oneris, Front. Ep. ad M. Caes. 4, 13.—Absol. (opp. gravatio), Cael. Aur. Tard. 5, 10, 96; Octav. Hor. 1, 9.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin relevātiō From relevō + -tiō.

Quick answers

What does relevātiō mean in Latin?
relevātiō, a noun, means “lightening, alleviation, relief”.
What is the genitive of relevātiō?
The genitive singular is relevātiōnis. relevātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce relevātiō?
In classical Latin, [rɛ.ɫɛˈwaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.leˈvat.t͡si.o].