LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

regressus

regressus m (genitive regressūs)
Classical[rɛˈɡrɛs.sʊs]Ecclesiastical[reˈɡrɛs.sus]

Meaning

  1. masculinereturn
  2. masculineregression

Declension

declension
formsingularplural
nominativeregressusregressūs
genitiveregressūsregressuum
dativeregressuīregressibus
accusativeregressumregressūs
ablativeregressūregressibus
vocativeregressusregressūs

rĕgressus, a, um, Part., from regredior.
rĕgressus, ūs, m. regredior,
I. a going back, return, regress (class.).
I. Lit.: nihil errat, quod in omni aeternitate conservat progressus et regressus reliquosque motus constantes et ratos, Cic. N. D. 2, 20, 51: regressus non dabat ille viro, Ov. A. A. 2, 32; App. M. 9, p. 235, 34. —Poet.: funditus occidimus neque habet Fortuna regressum, Verg. A. 11, 413; Stat. S. 3, 3, 157.—
B. In milit. lang., a retreat: regressus inde in tutum non esset, Liv. 38, 4 fin.; Tac. A. 1, 51; Front. Strat. 1, 3, 10; 2, 5, 40; 3, 11, 3.—
II. Trop., a return, retreat, regress: neque locus poenitendi aut regressūs ab irā relictus esset, Liv. 24, 26 fin.: est privatis cogitationibus regressus, Tac. H. 2, 74; cf.: nullo ad poenitendum regressu, id. A. 4, 11: consul regressum animoso ejus dicto obtulit, Val. Max. 6, 2, 1.—
B. In jurid. lang., a remedy, reserve, resource: nullum adversus venditorem habetis regressum, Dig. 21, 2, 34.—
2. Transf., in gen.: ut contra judiciorum varietates superesset artificis regressus ad veniam, Plin. H. N. praef. § 26; Tac. A. 12, 10 fin.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinregressus

Proto-Indo-European *gʰredʰ-der. Latin gradior Latin regredior Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin regressus From regredior + -tus (tu-stem noun suffix).

Descendants
  • Italianregresso
  • Portugueseregresso
  • Spanishregreso
  • Russianрегресс

In English words that came into English from regressus

  • regressregressus
  • regressusregressus

Quick answers

What does regressus mean in Latin?
regressus, a noun, means “return; regression”.
What is the genitive of regressus?
The genitive singular is regressūs. regressus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce regressus?
In classical Latin, [rɛˈɡrɛs.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈɡrɛs.sus].
Where does regressus come from?
Proto-Italic *wre- → Latin regressus.