adjectivethird-declension defective adjective (feminine-only when singular, feminine or neuter when plural)
rēgnātrīx
rēgnātrīx (feminine rēgnātrīx)
Classical[reːŋˈnaː.triːks]Ecclesiastical[reɲˈɲaː.triks]
Meaning
- adjectivedefectiveRuling, regnant, reigning, imperial
hunc et prima ab infantia eductum in domo regnatrice
From the earliest infancy he had been raised in an imperial house.c. 117 CE, Tacitus, Annales 1.4Serenissima pingimus / Magni Principis ora, / Quibus Lilia sternit / Regnatricia Flora.
1649, Francesco Altoviti, Ferdinandum II Magnum Hetrvriae Dvcem Gratiae Musicè Colorant Cum Serenissimi Principis Auspicijs Rudem Philosophiæ Tabulam exhiberet in Florentino templo societatis Iesu, Florence:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | — | rēgnātrīx | — |
| genitive | — | rēgnātrīcis | — |
| dative | — | rēgnātrīcī | — |
| accusative | — | rēgnātrīcem | — |
| ablative | — | rēgnātrīce rēgnātrīcī | — |
| vocative | — | rēgnātrīx | — |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | — | rēgnātrīcēs | rēgnātrīcia |
| genitive | — | rēgnātrīcium | rēgnātrīcium |
| dative | — | rēgnātrīcibus | rēgnātrīcibus |
| accusative | — | rēgnātrīcēs | rēgnātrīcia |
| ablative | — | rēgnātrīcibus | rēgnātrīcibus |
| vocative | — | rēgnātrīcēs | rēgnātrīcia |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
regnātrix, īcis,
I. adj. f. [regnator], ruling, reigning, imperial:
in domo regnatrice, Tac. A. 1, 4.Origins
From rēgnō, rēgnātum (“to rule”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).