LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

refrēnō

refrēnō (present infinitive refrēnāre, perfect active refrēnāvī, supine refrēnātum)
Classical[rɛˈfreː.noː]Ecclesiastical[reˈfrɛː.no]

Meaning

  1. to bridle, check, curb, restrain, refrain (from)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.refrēnōrefrēnābamrefrēnābōrefrēnāvīrefrēnāveramrefrēnāverō
refrēnārō
2nd sg.refrēnāsrefrēnābāsrefrēnābisrefrēnāvistī
refrēnāstī
refrēnāverās
refrēnārās
refrēnāveris
3rd sg.refrēnatrefrēnābatrefrēnābitrefrēnāvitrefrēnāverat
refrēnārat
refrēnāverit
refrēnārit
1st pl.refrēnāmusrefrēnābāmusrefrēnābimusrefrēnāvimusrefrēnāverāmusrefrēnāverimus
refrēnārimus
2nd pl.refrēnātisrefrēnābātisrefrēnābitisrefrēnāvistis
refrēnāstis
refrēnāverātis
refrēnārātis
refrēnāveritis
refrēnāritis
3rd pl.refrēnantrefrēnābantrefrēnābuntrefrēnāvērunt
refrēnāvēre, refrēnārunt
refrēnāverant
refrēnārant
refrēnāverint
refrēnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.refrēnemrefrēnāremrefrēnāverim
refrēnārim
refrēnāvissem
refrēnāssem
2nd sg.refrēnēsrefrēnārēsrefrēnāverīsrefrēnāvissēs
refrēnāssēs
3rd sg.refrēnetrefrēnāretrefrēnāverit
refrēnārit
refrēnāvisset
refrēnāsset
1st pl.refrēnēmusrefrēnārēmusrefrēnāverīmus
refrēnārīmus
refrēnāvissēmus
refrēnāssēmus
2nd pl.refrēnētisrefrēnārētisrefrēnāverītis
refrēnārītis
refrēnāvissētis
refrēnāssētis
3rd pl.refrēnentrefrēnārentrefrēnāverint
refrēnārint
refrēnāvissent
refrēnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.refrēnorrefrēnābarrefrēnābor
2nd sg.refrēnāris
refrēnāre
refrēnābāris
refrēnābāre
refrēnāberis
refrēnābere
3rd sg.refrēnāturrefrēnābāturrefrēnābitur
1st pl.refrēnāmurrefrēnābāmurrefrēnābimur
2nd pl.refrēnāminīrefrēnābāminīrefrēnābiminī
3rd pl.refrēnanturrefrēnābanturrefrēnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.refrēnerrefrēnārer
2nd sg.refrēnēris
refrēnēre
refrēnārēris
refrēnārēre
3rd sg.refrēnēturrefrēnārētur
1st pl.refrēnēmurrefrēnārēmur
2nd pl.refrēnēminīrefrēnārēminī
3rd pl.refrēnenturrefrēnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.refrēnārefrēnāre
pres. 2nd pl.refrēnāterefrēnāminī
fut. 2nd sg.refrēnātōrefrēnātor
fut. 3rd sg.refrēnātōrefrēnātor
fut. 2nd pl.refrēnātōte—
fut. 3rd pl.refrēnantōrefrēnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverefrēnārerefrēnārī
perfect infinitiverefrēnāvisse
refrēnāsse
refrēnātum esse
future infinitiverefrēnātūrum esserefrēnātum īrī
present participlerefrēnāns
refrēnante, refrēnantem, refrēnantēs, refrēnantī, refrēnantia, refrēnantibus, refrēnantis, refrēnantīs, refrēnantium
—
perfect participle—refrēnātus
refrēnāta, refrēnātā, refrēnātae, refrēnātam, refrēnātārum, refrēnātās, refrēnātī, refrēnātōrum, refrēnātōs
future participlerefrēnātūrus
refrēnātūra, refrēnātūrā, refrēnātūrae, refrēnātūram, refrēnātūrārum, refrēnātūrās, refrēnātūre, refrēnātūrī, refrēnātūrīs, refrēnātūrō, refrēnātūrōrum, refrēnātūrōs, refrēnātūrum
refrēnandus
refrēnanda, refrēnandā, refrēnandae, refrēnandam, refrēnandārum, refrēnandās, refrēnande, refrēnandīs, refrēnandōrum, refrēnandōs
gerundrefrēnandī, refrēnandō, refrēnandumsupinerefrēnātum, refrēnātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

refrenare cupiditates, libidines
to bridle one's desires.

rē^-frēno (refraeno), āvi, ātum, 1, v. a. *
I. To hold in with a bridle, to check, curb: equos, Curt. 4, 16, 3.—
II. In gen., to bridle, check, curb, restrain, hold back.
A. Lit.: fluvios, Lucr. 6, 531; cf. aquas, Ov. H. 6, 87: materiem per membra, Lucr. 2, 276; cf.: copiam materiaï, id. 2, 283.—
B. Trop. (class.): religione refrenari, Lucr. 5, 114: blanda refrenat morsus voluptas, id. 4, 1085: adulescentes a gloriā, Cic. Cael. 31, 76; cf.: a reditu refrenavit, id. Phil. 11, 2, 4: juventutem, id. Div. 2, 2, 4: libidines, id. Par. 5, 1, 33: libidinem, id. Agr. 2, 20, 55: indomitam audeat Refrenare licentiam, Hor. C. 3, 24, 29: animum conscientiă sceleris avaritiaeque suae, Cic. Verr. 2, 3, 57, § 130: omnium opibus refrenare ac coërcere, id. Div. 2, 2, 4: cursum dicendi, Quint. 8, prooem. § 27: neque hac re severitas Papirii refrenari potest, Val. Max. 2, 7, 8: linguam, Vulg. Jacob. 1, 26.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrefrēnō

Proto-Indo-European *dʰer-der. Proto-Indo-European *dʰr-eh₁-nom Proto-Italic *θrēnomder. Proto-Italic *frēnom Latin frēnum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin frēnō Latin refrēnō From re- + frēnō.

Descendants
  • Catalanrefrenar
  • Englishrefrain
  • Frenchrefréner
  • Portugueserefrear
  • Spanishrefrenar

In English words that came into English from refrēnō

  • refrainrefrēnāre

Quick answers

What does refrēnō mean in Latin?
refrēnō, a verb, means “to bridle, check, curb, restrain, refrain (from)”.
What are the principal parts of refrēnō?
refrēnō, refrēnāre, refrēnāvī, refrēnātum (first conjugation).
How do you pronounce refrēnō?
In classical Latin, [rɛˈfreː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈfrɛː.no].
Where does refrēnō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin refrēnō.