LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

reflectō

reflectō (present infinitive reflectere, perfect active reflexī, supine reflexum)
Classical[rɛˈfɫɛk.toː]Ecclesiastical[reˈflɛk.to]

Meaning

  1. to turn back or away; yield; retreat
    Quem neque fidēs neque iūs iūrandum neque illum misericordia repressit neque reflexit [...].Not faith, nor oath, nay, nor mercy, checked him or turned him away ….160 BCE, Publius Terentius Afer, Adelphoe 306–307
  2. to reflect

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.reflectōreflectēbamreflectamreflexīreflexeramreflexerō
2nd sg.reflectisreflectēbāsreflectēsreflexistīreflexerāsreflexeris
3rd sg.reflectitreflectēbatreflectetreflexitreflexeratreflexerit
1st pl.reflectimusreflectēbāmusreflectēmusrefleximusreflexerāmusreflexerimus
2nd pl.reflectitisreflectēbātisreflectētisreflexistisreflexerātisreflexeritis
3rd pl.reflectuntreflectēbantreflectentreflexērunt
reflexēre
reflexerantreflexerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.reflectamreflecteremreflexerimreflexissem
2nd sg.reflectāsreflecterēsreflexerīsreflexissēs
3rd sg.reflectatreflecteretreflexeritreflexisset
1st pl.reflectāmusreflecterēmusreflexerīmusreflexissēmus
2nd pl.reflectātisreflecterētisreflexerītisreflexissētis
3rd pl.reflectantreflecterentreflexerintreflexissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.reflectorreflectēbarreflectar
2nd sg.reflecteris
reflectere
reflectēbāris
reflectēbāre
reflectēris
reflectēre
3rd sg.reflectiturreflectēbāturreflectētur
1st pl.reflectimurreflectēbāmurreflectēmur
2nd pl.reflectiminīreflectēbāminīreflectēminī
3rd pl.reflectunturreflectēbanturreflectentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.reflectarreflecterer
2nd sg.reflectāris
reflectāre
reflecterēris
reflecterēre
3rd sg.reflectāturreflecterētur
1st pl.reflectāmurreflecterēmur
2nd pl.reflectāminīreflecterēminī
3rd pl.reflectanturreflecterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.reflectereflectere
pres. 2nd pl.reflectitereflectiminī
fut. 2nd sg.reflectitōreflectitor
fut. 3rd sg.reflectitōreflectitor
fut. 2nd pl.reflectitōte—
fut. 3rd pl.reflectuntōreflectuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivereflecterereflectī
perfect infinitivereflexissereflexum esse
future infinitivereflexūrum essereflexum īrī
present participlereflectēns—
perfect participle—reflexus
reflexa, reflexā, reflexae, reflexam, reflexārum, reflexās, reflexe, reflexīs, reflexō, reflexōrum, reflexōs
future participlereflexūrus
reflexūra, reflexūrā, reflexūrae, reflexūram, reflexūrārum, reflexūrās, reflexūre, reflexūrī, reflexūrīs, reflexūrō, reflexūrōrum, reflexūrōs, reflexūrum
reflectendus
reflectundus, reflectenda, reflectendā, reflectendae, reflectendam, reflectendārum, reflectendās, reflectende, reflectendīs, reflectendōrum, reflectendōs
gerundreflectendī, reflectendō, reflectendumsupinereflexum, reflexū

rĕ-flecto, xi, xum, 3, v. a. and n.
I. Act., to bend or turn back or backwards; to turn about or away (class.).
A. Lit.: caudam canum degeneres sub alvum reflectunt, Plin. 11, 50, 111, § 265; 11, 37, 78, § 199: caput leviter, Cat. 45, 10: pedem inde (sc. ex Labyrintho) sospes, id. 64, 112; cf.: gressum, to go back, return. Sen. Thyest. 428: cursum subito ad Contrebiam, Val. Max. 7, 4, 5 fin.: colla, Verg. A. 11, 622: oculos, Ov. M. 7, 341; cf.: visus, Val. Fl. 5, 455. — Part. perf.: (elephantorum) dentes reflexi, tusks. Plin. 11, 37, 62, § 165; so, cornu (with adunco aere), Sen. Oedip. 731: cornicula (scarabaei), Plin. 30, 11, 30, § 100: cervix. Verg. A. 10, 535; Ov. A. A. 3, 779: Stat. Achill. 1, 382. — Mid.: illam tereti cervice reflexam, bending herself back, Verg. A. 8, 633; cf.: telum reflexum, Sil. 16, 54; and poet.: (Ascalaphus) in caput crescit, longosque reflectitur ungues, he bends himself back into long claws, i. e. his nails are bent back and lengthened into claws, Ov. M. 5, 547. —
B. Trop., to turn back, bring back: quem neque fides, neque jusjurandum ... Repressit neque reflexit, * Ter. Ad. 3, 2, 9; cf.: nonnumquam animum incitatum ad ulciscendam orationem tuam revoco ipse et reflecto, Cic. Sull. 16, 46: quibus (causis) mentes aut incitantur aut reflectuntur, id. de Or. 1, 12, 53: aliquem, Sen. Agam. 155: animum reflexi, i. e. I reflected within myself, Verg. A. 2, 741; cf.: mentem ad Romanam urbem, Mamert. Grat. Act. 14: in melius tua, qui potes, orsa reflectas! change, alter, Verg. A. 10, 632; to reverse a proposition or inference: reflexim inferre, App. Dogm. Plat. 3, p. 36, 5; cf. Mart. Cap. 4, § 411. — *
II. Neutr., to bend or turn back; trop., to give way, yield: ubi jam morbi reflexit causa, Lucr. 3, 502.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinreflectō

Latin flectō Latin reflectō From re- + flectō.

Descendants
  • Catalanreflectir
  • Englishreflect
  • Englishreflex
  • Frenchrefléter
  • Frenchréfléchir
  • Germanreflektieren
  • Italianriflettere
  • Portugueserefletir
  • Romanianreflecta
  • Spanishreflectar

Quick answers

What does reflectō mean in Latin?
reflectō, a verb, means “to turn back or away; yield; retreat”.
What are the principal parts of reflectō?
reflectō, reflectere, reflexī, reflexum (third conjugation).
How do you pronounce reflectō?
In classical Latin, [rɛˈfɫɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈflɛk.to].
Where does reflectō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin reflectō.